دانلود پایان نامه

عناصر قرارداد را در بر داشته باشد و به علاوه از آن بتوان قصد تبلیغ کننده را نسبت به انعقاد قرارداد برداشت نمود، ایجاب محسوب می شود مگر آنکه تبلیغ کننده خلاف این را تصریح کرده باشد.
گفتار دوم: مدت اعتبار ایجاب الکترونیکی
ایجاب الکترونیکی را از برخی ابعاد نمی توان با ایجاب سنتی یکی دانست. در واقع، با توجه به قابلیت بی نظیری که اینترنت جهت مقایسه ایجاب های صورت گرفته توسط سایت های رقیب به مصرف کننده اعطا می کند، تأمین کنندگانی که خواستار بقا بر روی شبکه و جذب مشتریان جدید یا لااقل حفظ مشتریان موجود هستند، ملزمند که به طور مرتب شرایط ذکر شده در ایجاب خود را تغییر دهند که در این صورت با ایجابی جدید مواجه خواهیم بود. حال فرض کنیم مصرف کننده ای با مراجعه به سایت یک تاجر، ایجابی مشخص را دیده باشد و پس از گذشت مدت زمانی تصمیم بگیرد که موضوع آن را سفارش دهد. اگر در هنگام مراجعه بعدی کاربر ایجابی که وی مشاهده کرده بود دیگر وجود نداشته باشد، تکلیف چه خواهد بود؟
به علاوه، گاه به دلایلی مانند تمام شدن موجودی کالا یا پذیرش مفاد ایجاب و انعقاد قرارداد ممکن است تأمین کننده ایجاب درجه شده بر روی سایت را حذف کند. ولی، در مواردی هم این احتمال وجود دارد که فروشنده فراموش کند ایجاب را حذف نماید. همچنین برخی موتورهای جستجو خدمت ویژه ای موسوم به حافظه نهانی ارایه می دهند که صفحات وب را در سرور خود نگهداری کرده و می تواند حتی مدت ها پس از حذف یک صفحه آن را نمایش دهد. در نتیجه گاهی ممکن است صفحه وبی که ایجاب کالا یا خدمتی خاص بر روی آن قرار داشته به وسیله موتورهای مذکور در فهرست نتایج جستجوی محصولی از این نوع گنجانده شود.
پرسش این است که تکلیف گوینده چنین ایجاب هایی چیست ؟
و اصولاً ایجاب الکترونیکی تا چه زمانی معتبر است؟
در پاسخ به این پرسش ها باید گفت که گوینده ایجاب از باب آزادی اراده می تواند مهلتی برای مخاطب یا مخاطبان تعیین کند که پس از انقضای آن ایجاب نیز منقضی شده و قبول بی اثر خواهد بود. بنابراین هرگاه در سایت تاجر مدتی برای اعتبار ایجاب مندرج در آن ذکر شده باشد، فقط در این مدت است که انضمام قبول به ایجاب مورد نظر قابلیت ایجاد رابطه قراردادای را دارد. همان طور که در ادامه خواهیم دید یکی از وظایف تجاری که محصولات خود را بر روی سایت ها قرار می دهند تصریح به مدت اعتبار ایجاب است.
اما در صورتی که مدتی برای اعتبار ایجاب الکترونیکی ذکر نشده باشد، جهت تعیین این مدت باید به عرف مراجعه نمود. البته همان طور که اساتید حقوق گفته اند مهلت عرفی بر حسب نوع قرارداد و اوضاع و احوال قضیه تفاوت می کند و قاضی در هر مورد باید با توجه به جهات مختلف و عرف و عادات آن را تعیین کند. و به نظر می رسد که عرف کاربران شبکه های رایانه ای ایجاب الکترونیکی موجود بر روی سایت را حتی در صورتی که بقای آن نتیجه اشتباه تاجر باشد، همچنان معتبر می داند.
با توجه به این واقعیت، بند یک ماده 1369 قانون مدنی فرانسه که به وسیله قانون اعتماد در اقتصاد دیجیتال وارد سیستم حقوقی این کشور شده، مشتمل بر حکمی است که ظاهراً با این نظر در تضاد است.
به موجب این بند: “ایجاب تا زمانی برای گوینده الزام آور است که به خودی خود به صورت الکترونیکی قابل دسترسی باشد.”

این ماده در واقع برای رفع مشکل صفحات وب ذخیره شده در حافظه نهان موتورهای جستجو وضع شده است. بر طبق این ماده اگر ایجاب الکترونیکی به خودی خود قابل دسترسی نباشد گوینده التزامی نسبت به آن نخواهد داشت. مصداق عمده این ماده، ایجابی است که در یک صفحه وب قرار داشته و گوینده آن را حذف کرده است. بدیهی است که این صفحه در حالت عادی و به قول قانونگذار فرانسوی به خودی خود قابل دسترسی نیست؛ ولی در صورتی که موتورهای جستجو آن را در حافظه نهان خود ذخیره کرده باشند، صفحه مذکور علیرغم حذف شدن، قابل دسترسی خواهد بود. با این هدف که این قابلیت دسترسی مصنوعی مشکلی برای گوینده ایجاب و همچنین کابران ایجاد نکند قانونگذار فرانسوی حکم مورد بحث را مقرر داشته و آن را واجد اثر ندانسته است.
برخی از نویسندگان فرانسوی بند نخست ماده 1369 را مورد انتقاد قرار داده اند. به عقیده اینان مقرره مذکور این خطر را دربر دارد که بین ایجاب های الکترونیکی و ایجاب های صورت گرفته در فضای سنتی (این نویسندگان تعبیر جهان کاغذی را استعمال کرده اند) تبعیض به وجود آورد. زیرا در نتیجه آن فقط فروشنده سایبری است که برای مدتی نامحدود ملتزم به ایجابی است که کماکان بر روی شبکه قابل دسترسی است. تنها محدودیت پیش بینی شده توسط قانون عبارت است از این که هیچ کس را نمی توان به ایجابی ملزم نمود که به خودی خود قابل دسترسی نیست.
با این حال، با توجه به آنچه در بالا راجع به عرف کاربران شبکه های رایانه ای گفتیم این ایراد چندان وارد به نظر نمی رسد.
به عقیده ما با توجه به این که حافظه نهانی موتورهای جستجو و صفحات وب ذخیره شده در آن ممکن است مشکلاتی نظیر دسترسی به ایجاب های غیر معتبر را موجب شود، در حقوق ایران نیز باید برای این مسأله چاره ای اندیشید. در نتیجه اگر ماده ای شبیه به ماده مذکور تدوین و به قانون مدنی یا قانون تجارت الکترونیکی افزوده شود، دغدغه ایجاب های ذخیره شده در حافظه های نهانی تأمین خواهد شد.
از دیگر فواید ماده پیشنهادی این است که تأمین کنندگان کالا و خدمات مجبور خواهند شد مدیریتی صحیح نسبت به ایجاب های الکترونیکی خود داشته باشند. چرا که برای نمونه آنها می دانند ایجاب بدون مدتی که به دلیلی مثل پایان یافتن موجودی باید حذف می شده ولی در اثر بی توجهی کماکان بر روی سایت قرار دارد، در مدتی متعارف الزام آور است.
به نظر ما چنین حکمی به ویژه اگر وصف آمره داشته باشد می تواند منافع مصرف کنندگان را به خوبی تأمین کند زیرا خطر مواجه شدن آنها با ایجاب های غیر معتبری که همچنان در شبکه موجودند تا حد زیادی کاهش می یابد و حتی اگر مصرف کننده با چنین ایجابی روبرو شود، تأمین کننده ای که نسبت به حذف ایجاب قصور ورزیده ملزم به تحویل کالا یا خدمت موضوع ایجاب خواهد بود.
مسلماً در چنین وضعیتی بر اعتماد مصرف کنندگان به فضای سایبر و تعاملات صورت گرفته در آن افزوده شده و قراردادهای الکترونیکی رونق بیشتری خواهند یافت. شاید بتوان از این نیز فراتر رفته و گفت که ایجاب هایی از این دست تا زمانی که بر روی سایت هستند الزام آورند و در نتیجه، جستجوی مدت متعارف هم ضرورتی ندارد. بند یک ماده 1369 قانون مدنی فرانسه به خوبی این هدف را تأمین می کند و چه بسا بتوان با این توجیه ایراد مطرح شده را رد کرده و اظهار داشت که ویژگی های ایجاب الکترونیکی اقتضای چنین حکمی را دارد.
گفتار سوم: آیا مخاطبان ایجاب الکترونیکی باید معین باشند؟
بر طبق برخی متون قانونی از جمله ماده 14 کنوانسیون بیع بین المللی کالا ایجاب باید خطاب به جمعی معین باشد. به موجب بند دو این ماده:

“پیشنهاد صورت گرفته خطاب به اشخاص نامعین صرفاً دعوت به ایجاب محسوب می شود، مگر آنکه پیشنهاد دهنده خلاف این را تصریح کرده باشد.”
در توجیه این حکم گفته شده است که به طور کلی هر چه تعداد مخاطبان یک پیشنهاد محدودتر باشد، این نظر تأیید می شود که پیشنهاد کننده قصد التزام بر فرض قبول مخاطب را داشته است.
معین بودن مخاطبان ایجاب در ماده 11 کنوانسیون 2005 سازمان ملل متحد راجع به استفاده از ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بین المللی نیز ضروری دانسته شده است. این ماده تحت عنوان دعوت به ایجاب مقرر می دارد :
“پیشنهاد انعقاد قرارداد از طریق یک یا چند ارتباط الکترونیکی که خطاب به یک یا چند شخص معین نبوده و به طور کلی برای کاربران سیستم های اطلاعاتی قابل دسترسی باشد، از جمله پیشنهادهایی که از برنامه های کاربردی دو سویه جهت دادن سفارش از طریق این سیستم های اطلاعاتی استفاده می کند، دعوت به ایجاب فرض می شود مگر آنکه پیشنهاد مذکور به روشنی بر قصد طرف پیشنهاد دهنده مبنی بر التزام در صورت قبول طرف مقابل دلالت نماید.”
(در اینجا برخلاف کنوانسیون وین، تصریح گوینده ایجاب لازم نیست).
این در حالی است که یکی از اهداف عمده تجارت الکترونیکی این است که تا جایی که امکان دارد افراد بیشتری از وجود کالا یا خدمتی معین و قصد تأمین کننده بر فروش آنها (ایجاب) مطلع شوند. ویژگی منحصر به فرد اینترنت در نوردیدن مرزها و وصول به تمامی نقاط جهان است. بنابراین، بین المللی و فراگیر بودن شبکه با ماده مورد بحث و توجیه ارایه شده از آن چندان سازگار به نظر نمی رسند.
ایجاب درج شده بر روی سایت خود تأمین کننده و یا سایتی دیگر که ایجاب های مختلف مثلاً به تفکیک موضوع در آن گنجانده است، این بخت را دارد که توسط همه افراد متصل به شبکه و به طور اخص مراجعه کنندگان به هر یک از این سایت ها خوانده شود.
در این حالت و بدون هر گونه تصریحی، مشکل بتوان گفت که ایجاب خطاب به شخص یا اشخاص معینی صورت گرفته است. اما آیا می توان گفت کسی که از این طریق در جستجوی مشتری و انعقاد عقد بوده و تمامی عناصر عقد را نیز در پیشنهاد خود ذکر کرده به صرف این که آن را در معرض مشاهده همه مردم دنیا قرار داده و جمعی خاص را به عنوان مخاطب معین نکرده قصد بستن قرارداد را نداشته است؟

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

بنابراین و به عقیده ما برای آن که پیشنهاد الکترونیکی ایجاب محسوب شود لزومی ندارد خطاب به دسته معینی از اشخاص باشد.
این نظر پیش از این و در مورد ایجاب های سنتی پذیرفته شده و همان طور که اساتید حقوق گفته اند : “ایجاب لازم نیست متوجه شخص معینی باشد بلکه ممکن است عموم مردم طرف ایجاب باشند. مثلاً هرگاه فروش مالی با ذکر عناصر اصلی معامله در روزنامه آگهی گردد، یا مالی در ویترین مغازه با تعیین قیمت گذاشته شود، یا یک دستگاه خودکار جنسی را در مقابل پول معین در اختیار مشتری بگذارد، در این موارد طرف ایجاب شخص معین نیست، بلکه هر کس می تواند آن را قبول کند و تسلیم مال مورد معامله را بخواهد.”
همچنین به عقیده برخی دیگر از اساتید، ایجاب “ممکن است خطاب به شخص معین یا عموم باشد. چنانکه وقتی پدری برای یافتن فرزند گمشده اش اعلان می کند که هر کس او را بیابد مبلغ معینی پاداش می گیرد، طرف خطاب او عموم است و هر که پیش از دیگران خدمت مورد نظر را انجام دهد حق پاداش گرفتن را دارد.”


دیدگاهتان را بنویسید