دانلود پایان نامه

استوانه ای شکل بوده و دارای ورودی باریکی در بالا و ورودی نسبتاً بزرگی در پایین است. دهانه فوقانی قفسه سینه باز است و با گردن در ارتباط است و دهانه تختانی توسط دیافراگم مسدود شده است. قفسه سینه از استخوان های زیر تشکیل می گردد:
– در خلف از 12 مهره سینه‌ای(توراسیک) و دیسک‌های بین مهره‌ای آنها تشکیل شده است.
– دیواره طرفی قفسه سینه از دنده ها که شامل 12 عدد در هر سمت بوده تشکیل شده است.
– استخوان جناغ (استرنوم) که شامل سه بخش دسته جناغ، تنه و زایده خنجری است.
10. ستون فقرات یا ستون مهره:
جسم مهره یک توده استوانه‌ای است که قسمت جلویی (قدامی) مهره را تشکیل می‌دهد. دیسک‌های بین مهره‌ای در ستون فقرات به صورت صفحه‌ای بر روی جسم مهره‌ها قرار می‌گیرند که مهمترین وظیفه آنها، تحمل وزن و کاهش شدت ضربات وارده به ستون مهره‌ها است.
ستون مهره ساختمانی است که از سر تا لگن امتداد دارد و تنه در اطراف آن شکل گرفته است. این ساختمان از استخوان ها، عضلات، و دیگر بافت ها تشکیل شده است.
ستون فقرات یا ستون مهره یا اسپاین از بیش از سی استخوان کوچک تر به نام مهره تشکیل شده است که روی یکدیگر قرار گرفته اند. در اطراف مهره ها عضلات، لیگامان ها، اعصاب و دیسک بین مهره‌ای قرار گرفته‌اند.

کل ستون مهره از بالا تا پایین چهار قسمت دارد که در هر کدام از آنها مهره ها نه در امتداد یک خط مستقیم، بلکه به شکل یک قوس هستند. پس ستون مهره از چهار قسمت قوسی شکل تشکیل شده است که عبارتند از :
– قوس بالایی که بین قفسه سینه و جمجمه قرار گرفته است، قوس گردنی یا سرویکال بوده و تحدب آن به سمت جلو است این قوس از 7 مهره تشکیل شده است. این مهره ها را از بالا به پایین و از یک تا هفت بصورت C1-C7 نامگذاری می‌کنند.
– قوس وسطی را قسمت سینه ای یا توراسیک می‌گویند که تحدب به سمت عقب دارد و از 12 مهره تشکیل شده است. قفسه سینه یا قفسه صدری در اطراف این 12 مهره تشکیل شده است. مهره‌های سینه ای را از بالا به پایین و از یک تا دوازده بصورت T1-T12 نامگذاری می‌کنند.
– قوس پایینی همان قسمت کمری یا لومبار است که به سمت جلو تحدب دارد و از 5 مهره تشکیل شده است. این ناحیه وزن تنه را تحمل کرده و کمردرد بیشتر در این محل احساس می‌شود. مهره‌های کمری را از بالا به پایین و از یک تا پنج بصورت L1-L5 نامگذاری می‌کنند.
– قسمت خاجی یا ساکروم که از به هم چسبیدن چند مهره کوچک درست شده است. استخوان خاجی یا ساکروم 5 مهره به هم چسبیده است. این استخوان جزیی از حلقه لگن است پس ستون مهره از طریق مهره های خاجی یا ساکروم به لگن متصل می‌شود.
گفتار دوم: استخوان‌های نیمه تحتانی بدن

1. استخوان لگن
پلویس یا لگن یک ساختمان حلقوی شکل است که در پایین تنه قرار گرفته و ارتباط اندام‌های تحتانی را با تنه برقرار می‌کند. لگن از بالا به ستون فقرات و در پایین به استخوان‌های ران مفصل می‌شود. وظیفه لگن در واقع انتقال نیروهای وزن از تنه به هر دو اندام‌های تحتانی است. همچنین در موقع نشستن، نیروی وزن تنه مستقیماً از طریق لگن به زمین وارد می‌شود. لگن همچنین حاوی ارگان‌های گوارشی و تولید مثل بوده و عروق و اعصاب مهمی از آن عبور کرده و از تنه به اندام تحتانی می‌روند.
پلویس از سه استخوان تشکیل شده است. دو استخوان کاملا هم شکل ولی قرینه و به شکل نیم دایره به نام استخوان‌های بی‌نام در کنار یکدیگر قرار گرفته اند تا قسمت اعظم این ساختمان حلقوی را تشکیل دهند. این دو استخوان در قسمت جلو به یکدیگر نزدیک شده و یک مفصل را تشکیل می‌دهند که به آن سمفیزپوبیس می‌گویند. هر استخوان بی نام خود از سه قسمت به نام های ایلیوم، ایسکیوم و پوبیس تشکیل شده است. این سه قسمت در بچه‌ها در واقع سه استخوان جدا هستند که در کنار هم قرار گرفته و در بین آنها صفحه رشد قرار گرفته است. در زمان بلوغ(سن 16-18 سالگی) این سه استخوان کاملاً به یکدیگر می‌چسبند و یک استخوان بی نام را درست می‌کنند. استخوان پوبیس در جلو یا قدام قرار گرفته و از دو قسمت (راموس فوقانی و راموس تحتانی) درست شده است. استخوان ایلیوم قسمت پشتی یا عقبی استخوان بی‌نام است و قسمت ایسکیوم در پایین استخوان بی نام است. در موقع نشستن، قسمتی که با زمین تماس دارد ایسکیوم است. استابولوم حفره فنجانی شکل بزرگی است که با سر فمور مفصل می شود. استابولوم در سطح خارجی استخوان لگن در جایی که ایلیوم، پوبیس و ایسکیوم به یکدیگر می پیوندند قرار گرفته است.
2. استخوان ران
استخوان ران بزرگترین استخوان بدن است که در نیمه تحتانی بدن قرار دارد. استخوان ران در بالا با استخوان هیپ (استخوان لگنی) و در پایین با استخوان درشت نی (تیبیا) مفصل می‌گردد. سر استخوان ران در ناحیه استابولوم (حقه) که یک حفره مفصلی در سطح خارجی استخوان هیپ است، مفصل ران (مفصل هیپ) را ایجاد می کند که این مفصل یک مفصل با پایداری و ثبات بالا است. انتهای تحتانی استخوان ران با یکی از استخوان های ساق پا بنام درشت نی، مفصل تیبیوفمورال (مفصل درشت نی-رانی) یا مفصل زانو را به وجود می آورد. انتهای تحتانی استخوان ران همچنین دارای یک سطح مفصلی برای استخوان کشکک بوده (سطح کشککی) و مفصل پاتلوفمورال (مفصل کشککی-رانی) را می سازد.
3. استخوان زانو
زانو بزرگترین مفصل بدن بوده و هم حرکات لولایی بصورت خم و باز شدن دارد و هم تا حدودی می‌تواند حرکات چرخشی حول محور طولی را انجام بدهد. مفصل زانو بیش از هر مفصل دیگری در بدن مستعد آسیب دیدن است و این به خاطر نیروهای زیادی است که این مفصل باید تحمل بکند. در حین راه رفتن نیرویی معادل 1.5 برابر وزن بدن به زانو وارد می‌شود. در حین بالا رفتن از پله 4-3 برابر و در حین چمباتمه زددن یا دو زانو نشستن این مقدار به 8 برابر وزن بدن افزایش می‌یابد.
زانو از کنار هم قرار گرفتن سه استخوان درست شده است. قسمت پایینی استخوان ران در بالا و قسمت بالایی استخوان درشت نی (تیبیا) در پایین مهمترین استخوان های تشکیل دهنده زانو هستند. در قسمت جلوی پایینترین قسمت استخوان ران استخوانی به نام کشکک یا پاتلا قرار گرفته است.
4. استخوان ساق
ستون مرکزی ساق از دو استخوان به نام های درشت‌نی یا تیبیا و نازک‌نی یا فیبولا تشکیل شده است. درشت نی همانطور که از نامش پیدا است استخوان بزرگتر ساق است و قسمت اعظم نیروهایی که به ساق وارد می‌شوند را تحمل می‌کند. نازک نی در کنار درشت‌نی قرار گرفته و هم در بالا یعنی نزدیک زانو و هم در پایین یعنی بالای مچ پا با استخوان درشت‌نی مفصل می‌شود. استخوان تیبیا یا درشت نی بعد از استخوان ران بزرگترین استخوان بدن است. این استخوان در بالا با ران، در پایین با استخوان تالوس یا قاپ و در خارج با فیبولا مفصل می‌شود. در بالا عرض و حجم آن زیاد است. به پایین که می‌آید نازک‌تر می‌شود و دوباره به انتهای پایینی که می‌رسد مجددا عرض آن زیاد می‌شود البته نه به اندازه بالا. تیبیا استخوانی است که وزن بدن را تحمل می کند، در نتیجه بزرگتر از فیبولا است. فیبولا در تحمل وزن و مفصل زانو شرکت نمی کند ولی سر این استخوان با انتهای فوقانی تیبیا مفصل شده و این دو استخوان، مفصل تیبیوفیبولار فوقانی را ایجاد می کنند. انتهای تحتانی تیبیا نیز با تالوس (استخوان قاپ) مفصل می‌گردد. تالوس همچنین با قوزک داخلی تیبیا و قوزک خارجی فیبولا مفصل می گردد. قوزک خارجی و سر استخوان تیبیا هر دو در زیر پوست قابل لمس هستند.
5. استخوان پا
پا بخشی از اندام تحتانی است که در دیستال مچ پا قرار گرفته است. پا به سه بخش مچ پا، متاتارس و انگشتان تقسیم می گردد.
سه گروه استخوانی در پا وجود دارد:
– هفت استخوان تارسال که ساختار استخوانی مچ پا را تشکیل می دهند.
– استخوان های متاتارس که 5 استخوان کف پا هستند.
– بند انگشتان که استخوان انگشتان هستند. هر انگشت به غیر از انگشت بزرگ دارای سه بند است. انگشت بزرگ دارای دو بند است. به استخوان هر بند فالانکس‌ می‌گویند.
کف پا از 26 استخوان تشکیل شده است. دو استخوانی که در پشت پا قرار دارند یعنی استخوان های تالوس و پاشنه یا کالکانه را روی هم رفته هیندفوت یعنی پشت پا می‌نامند. جلوتر از این دو استخوان گروهی متشکل از پنج استخوان کوچکتر قرار دارند که به آنها استخوان های تارس می‌گویند. مجموعه این پنج استخوان را میدفوت یا پای میانی هم می‌نامند. مطابق کتاب آناتومی گری این هفت استخوان، مچ پا را تشکیل می دهند.
جلوتر از استخوان های تارس پنج استخوان بلند قرار دارند که به آنها متاتارس می‌گویند و در واقع کف پا را می‌سازند. جلوتر از متاتارس ها انگشتان پا قرار دارند.
مبحث دوم: آسیب های استخوان
گفتار اول: شکستگی
استخوان‌ها به اشکال مختلفی می‌توانند بشکنند. شکستگی‌های بسته که شکستگی ساده نیز نامیده می‌شوند و بوسیله بافت نرم اطرافشان محافظت می‌شوند که به التیام آنها کمک می‌کنند. شکستگی باز که از پوست بیرون زده و شانس عفونت و خونریزی را بالا می برد.
در این گفتار به تبیین انواع شکستگی ها می پردازیم:
1. ترک برداشتن استخوان:
غالباً در اثر ضربه جزئی به وجود می آید و ممکن است کامل و یا نا کامل باشد. شکستگی که روی فیلم رادیوگرافی، خط مویی ظریف روی استخوان نشان می دهد. به عبارت دیگر شکستگی ناکاملی که تنها قسمتی از مقطع عرضی استخوان دچار گسیختگی می شود.
2. شکستگی استرس:
این شکستگی ناشی از ضربات خفیف و مکرر است که باعث شکستگی میکروسکوپی استخوان می‌گردد. پزشک معمولاً پس از به وجود آمدن کال استخوان به وجود شکستگی پی می برد. با توجه به اینکه بعضی از انواع این شکستگی در سربازان در اثر رژه های مکرر و طولانی به وجود می‌آید به آن مارچ فراکچر نیز می‌گویند.
3. شکستگی ترکه تری:
شکستگی در کودکان دیده می شود ولی همه شکستگی‌های اطفال از این نوع نمی‌باشند. ضربه وارده به استخوان باعث شکسته شدن استخوان در طرف مقابل ضربه می گردد در حالی که در طرفی از استخوان که ضربه به آن وارد شود استخوان در هم فشرده می‌گردد. پارگی ضریع استخوان و نسوج نرم اطراف آن غالباً خفیف است.
4. شکستگی درهم رفته:
در این نوع شکستگی که بیشتر در استخوان‌های اسفنجی دیده می‌شود قطعات شکسته در هم فرو می روند، مثل شکستگی درهم فرورفته گردن استخوان ران.
5. شکستگی فشرده:
این شکستگی که در استخوان‌های اسفنجی دیده می شود در اثر وارد آمدن فشار بیش از تحمل به استخوان به وجود می آید؛ مثل شکستگی فشرده مهره ها در اثر خم شدن ناگهانی کمر در سالخوردگان و شکستگی فشرده استخوان پاشنه در اثر سقوط از بلندی.
جوش خوردن قطعات شکسته در این شکستگی سریع است.
6. شکستگی فرورفته:
این شکستگی در اثر وارد آمدن فشار ناگهانی و شدید روی یک قسمت از استخوان به وجود می آید. شکستگی فرورفته جمجمه و شکستگی فرورفته انتهای فوقانی درشت‌نی مثالهایی از این شکستگی هستند.
7. شکستگی عرضی:
این شکستگی عرضی است و عمود بر محور طولی استخوان می‌باشد. این نوع شکستگی معمولاً پایدار است.
8. شکستگی مایل:
خط شکستگی مایل و شکستگی غالباً ناپایدار است.
9. شکستگی مارپیچی:
خط شکستگی مارپیچی و جوش خوردن آن سریعتر از دو نوع قبلی است.
10. کنده شدن استخوان:
کنده شدن قسمت کوچکی از استخوان ممکن است در اثر انقباض ناگهانی عضله (مثل شکستگی قاعده پنجمین متاتارس و یا شکستگی برجستگی بزرگ درشت نی) و یا در اثر کشش بیش از حد روی رباط یا کپسول مفصلی به وجود آید (مثل کنده شدن لبه داخلی انتهای فوقانی بند اول شست در اثر فشار بیش از حد روی آن).
12. شکستگی چند تکه ای:
قطعات شکسته شامل دو قطعه بزرگ و چند تکه کوچک در محل شکستگی می باشد.
13. شکستگی چندقطعه ای:
استخوان در چند نقطه شکسته است (معمولاً دو نقطه). این شکستگی را باید از شکستگی چند تکه‌ای مجزا دانست. جا انداختن این شکستگی ممکن است دشوار باشد. قطعات شکسته ممکن است در یک نقطه جوش بخورند و در نقطه دیگر جوش نخورند.
14. شکستگی داخل مفصلی:
در آن خط شکستگی به داخل مفصل راه یافته است. ممکن است باعث محدودیت حرکات مفصلی گردد. تغییر مکان قطعات باعث ناهمواری سطح مفصلی میگردد و موجب پیدایش تغییرات دژنراتیو ثانویه مفصل می‌شود.
15. شکستگی دررفتگی:
در مواردی که شکستگی همراه با دررفتگی مفصل باشد آن را شکستگی دررفتگی گویند؛ مثل شکستگی دررفتگی مفصل ران و شکستگی دررفتگی شانه.
همانطوری که دیده شد در علم پزشکی ترک برداشتن یا خرد شدن استخوان، از انواع شکستگی شمرده شده است. اما در لغت عرب و در فقه، کسر به معنای از بین رفتن اتصال استخوان آمده است. در جای دیگر به معنای جدا شدن قسمتی از قسمت دیگر آمده است. کنده شدن قسمتی از استخوان در علم پزشکی تحت یکی از انواع شکستگی ها بیان شده است. مطلبی که قانون مجازات نیز در ماده 572 قانون مصوب 92 آن را بیان کرده است البته مشروط به آنکه تکه کوچکی جدا شده باشد. ترک برداشتن با کلمه صدع و خرد شدن با کلمه رض مشخص شده است. با توجه به اینکه در فقه بررسی این صدمات به صورت مجزا بوده، هر صدمه را در گفتاری جدا بررسی خواهیم کرد.
گفتار دوم: کوبیدگی یا خرد شدگی
بیان شد که در علم پزشکی کوبیدگی را یکی از انواع شکستگی‌ها می دانند. در فقه این صدمه با عنوان رض تعبیر شده است و آن را به معنای کوبیده شدن شی دانسته اند. شباهت فقه و پزشکی در دانستن این صدمه تحت یکی از انواع شکستگی ها، در بیان برخی از اهل لغت نیز آمده است و رض را به معنی شکستگی دانسته اند. بنابراین دانستن کوبیدگی به عنوان یک شکستگی خاص که در فقه نگاه خاصی به آن شده است منافاتی با بودن کوبیدگی تحت یکی از انواع شکستگی‌ها ندارد.
از میان انواع شکستگی می توان دو نوع آن را منطبق با کوبیدگی در فقه دانست. اول شکستگی فشرده که استخوان در اثر فشار یا ضربه شدید، فشرده یا به عبارتی کوبیده می شود. دیگری شکستگی چند تکه‌ای که استخوان در محل شکستگی به چند تکه تقسیم می شود. علم پزشکی قانونی این صدمه را با عنوان خردشدگی بیان کرده و در تعریف آن مقرر می دارد:
خردشدگی بیش از دو قطعه شکسته دارد.
یکی دیگر از انواع شکستگی که احتمال اشتباه آن با کوبیدگی وجود دارد شکستگی چند قطعه‌ای است که در آن استخوان در چند نقطه شکسته است. شاخص برای تمایز این نوع از شکستگی با کوبیدگی را می‌توان در فاصله میان تکه های شکسته شده دانست. در صورتیکه چند تکه شدن در یک محل باشد آن را کوبیدگی و در صورتیکه در چند نقطه مجزا در یک استخوان باشد آن را شکستگی و به عبارت دقیق‌تر چند شکستگی می‌دانیم.
گفتار سوم: ترک برداشتن

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در علم پزشکی این صدمه تحت یکی از عناوین شکستگی ها بیان شده است. شکستگی در صورتیکه به صورت کامل بوده و در آن گسیختگی در تمام مقطع عرضی استخوان رخ دهد آن را شکستگی کامل می نامند. در مقابل شکستگی ناکامل قرار دارد که در آن، تنها قسمتی از مقطع عرضی استخوان دچار گسیختگی می شود.
در فقه این صدمه با عبارت صدع به معنای شکافته شدن بیان می شود. علم پزشکی قانونی در بیانی منسجم و یکسان برای صدور گواهی به بیان این صدمه و نحوه و میزان جبران آن نپرداخته است. در کتب روایی و فقهی به بیان مبوسط این صدمه در استخوان های بدن پرداخته شده که در فصل سوم بیان خواهیم کرد.
گفتار چهارم: دررفتگی و جدا شدن
اگر ضربه وارده به مفصل به قدری شدید باشد که باعث پارگی رباطهای نگهدارنده مفصل شود سطوح مفصل جابجا می شود و به اصطلاح مفصل دچار دررفتگی می شود. چنانچه این جابجایی به اندازه ای باشد که سطوح مفصلی تماس با یکدیگر نداشته باشند مفصل دچار دررفتگی شده ولی اگر جابجایی ایجاد شده باشد ولی سطوح مفصلی در تماس با هم باشند نیمه دررفتگی در مفصل ایجاد شده است. به عبارت دیگر نیمه دررفتگی مفصل به دررفتگی نسبی سطوح مفصلی گفته می شود که به اندازه

دسته بندی : پایان نامه حقوق

دیدگاهتان را بنویسید