دانلود پایان نامه

مشهور در زخم‌هاى هاشمه، منقّله، مأمومه و جائفه قصاص ثابت نیست و تنها دیه ثابت است.
ه. ترک برداشتن:
نوعی از شکستگی ناکامل است که در آن تنها قسمتی از مقطع عرضی استخوان دچار گسیختگی می شود.
ز. خرد شدگی:
نوعی شکستگی است که در آن استخوان به چندین قطعه تقسیم می شود.
گفتار دوم: مفاهیم اصطلاحی
الف. تعریف استخوان:
استخوان ماده زنده و محکمی است که داربست اسکلتی بدن انسان را می‌سازد. استخوان پایه محکمی است که دیگر اعضای بدن بر آن استوار می شوند و در بسیاری از نقاط، استخوان اطراف بافت های حساس را گرفته و از آن محافظت می‌کند. استخوان ها محل تولید گلبول های سفید و قرمز خون هستند و منبعی از مواد معدنی و بخصوص کلسیم را تشکیل می‌دهند که هر موقع بدن به آنها احتیاج داشت در اختیار آن قرار می دهند.
استخوان های بدن از بافت سختی به نام بافت استخوانی تشکیل شده اند. استخوان از لحاظ بافت شناسی، بافتی همبندی است. استخوان یک ساختمان بیرونی و یک ساختمان درونی دارد، بسیار محکم و در عین حال سبک است. استخوان از بافت های متنوعی ساخته شده است. بافت اصلی تشکیل دهنده آن را بافت استخوانی می‌گویند. با این حال بافت‌های دیگری مانند مغز استخوان، اندوست، پریوست، رگ خونی، عصب و غضروف نیز در آن وجود دارد.
در زمان تولد حدود 270 استخوان در بدن وجود دارند. با بزرگ شدن بچه و با افزایش سن بعضی از این استخوان ها به هم چسبیده و در نهایت 206 استخوان را برای یک فرد بالغ ایجاد می کنند. بزرگترین استخوان بدن استخوان ران و کوچکترین آنها استخوانچه های گوش میانی هستند.
وظایف استخوان بدین شرح است:
– ایجاد ساختارهای حمایت کننده از بدن
– حمایت از ارگان های حیاتی
– ذخیره کلسیم و فسفر
– اهرمی برای حرکت عضلات
– جایگاهی برای تولید سلول های خونی
ب. شکستگی استخوان:
1. تعریف:
شکستگی استخوان از جمله مهمترین آسیب های بدن است که بدنبال ضربه ایجاد می‌شود. هر گونه خلل در یکپارچگی استخوان بدنبال ضربه، شکستگی نامیده می شود. به زبان دیگر اگر نیرویی که به استخوان وارد می شود بیش از حد تحمل آن بوده و بتواند شکل استخوان را تغییر دهد شکستگی ایجاد شده است. این تغییر شکل ممکن است به اشکال متفاوت ظاهر شده و با شدت و ضعف همراه باشد. گاهی شکستگی بسیار واضح است. در این حال ضربه موجب می شود استخوان به دو و یا حتی چند تکه کاملاً جدا از هم تبدیل شود. گاهی شدت ضربه وارده به حدی است که موجب خرد شدن استخوان می شود.
به بیان دیگر اگر نیروی وارده به استخوان بیشتر از تحملش باشد شکستگی ایجاد می‌شود. شکستگی‌ها ممکن است در اثر ضربه مستقیم، نیروی له‌کننده، حرکات چرخشی ناگهانی و حتی انقباض شدید عضلات ایجاد شوند.
گاهی هم ممکن است شدت ضربه کمتر بوده و فقط یک ترک مویی در استخوان ایجاد کند. پس با اینکه نام شکستگی طیف وسیعی از حالات را در بر می گیرد با این حال مشخصه مشترک تمامی آنها در این نکته است که بر اثر نیرویی که به استخوان وارد شده، تداوم ماده استخوانی در طول آن به هم خورده و شکل استخوان تغییر می کند.
قدرت و سختی استخوان های بدن با هم متفاوت بوده و رفتار آنها در برابر نیروهای وارده فرق می کند. استخوان های ران و ساق چون تحت فشار وزن بدن هستند بسیار قوی و محکم بوده و تحمل زیادی نسبت به فشار هایی دارند که در طول محور به آنها وارد می شود ولی در مقابل نیروهایی که موجب خم شدن یا پیچش استخوان می شوند تحمل کمتری دارند. استخوان های اسفنجی مانند استخوان های مهره تحمل کمتری نسبت به فشار دارند. استخوان بچه ها قدرت ارتجاعی بیشتری نسبت به بالغین داشته و کمتر شکسته می شود و در صورت شکسته شدن هم شکل آن متفاوت است.
2. سبب شناسی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

استخوان‌ها مانند دیگر بافت‌های بدن دارای قدرت تحمل مشخصی در مقابل ضربه‌های خارجی هستند. قدرت تحمل استخوان‌های مختلف بدن نسبت به ضربه ها متفاوت است. استخوان‌های دراز مثل استخوان ران و استخوان‌های ساق که وزن بدن را تحمل می‌کنند قدرت تحملشان نسبت به فشار به مراتب زیادتر از قدرت تحملشان در مقابل پیچ خوردن٬ کشیده شدن و زاویه دار شدن یا خم شدن است. استخوان‌های اسفنجی مثل جسم مهره‌ها دارای قدرت تحمل کمتری در برابر فشار هستند و شکستگی آنها بیشتر به صورت درهم رفتن قطعات شکسته است. در کودکان که خاصیت ارتجاعی استخوان‌ها به مراتب بیشتر از بزرگسالان است، شکستگی آنها غالباً به صورت ترکه تری است. برای ایجاد شکستگی باید نیرویی بیش از تحمل استخوان از داخل یا از خارج به استخوان وارد آید. نیروی وارده از بیرون ممکن است به صورت ضربه مستقیم و یا غیرمستقیم باشد؛ در ضربه مستقیم، عامل فشار مستقیماً به عضو برخورد می‌کند، مثل برخورد سپر اتومبیل به ساق و یا زیر آوار ماندن. ضربه‌های غیرمستقیم ممکن است سبب چرخش اندام شوند که شکستگی مارپیچی ایجاد می‌کنند و یا سبب خم شدن و زاویه دار شدن استخوان می شوند که منجر به شکستگی عرضی استخوان می‌شود که این دو نوع شکستگی پس از جا انداختن به علت کشش الاستیک عضلات، تمایل دارند مجددا جابجا شوند. اگر ضربه علاوه بر خم شدن استخوان با فشار محوری همراه باشد موجب شکستگی عرضی توأم با قطعه اضافی یا قطعه پروانه‌ای می‌شود. در مواردی که ضربه وارده به استخوان علاوه بر خم کردن آن با فشار محوری و چرخشی نیز همراه باشد باعث شکستگی مایل استخوان می‌شود. نکات ذکر شده در مورد علل شکستگی بیشتر مربوط به استخوان‌های بلند است و شکستگی استخوان‌های اسفنجی مانند جسم مهره‌ها و استخوان پاشنه غالباً به صورت فشردگی و یا خردشدگی است. ضربه‌های خفیف و مکرر به عضو، گاه باعث شکستگی ناکامل استخوان بدون جابجایی می شوند مثل شکستگی استخوان‌های کف پا در سربازان متعاقب رژه رفتن که تحت عنوان شکستگی خستگی یا شکستگی استرس گفته می‌شود. در افراد مسن با توجه به پوکی استخوان، ضربه‌های خفیف نیز ممکن است سبب شکستگی شوند که تحت عنوان اینسافیساینسی فراکچر گفته می‌شود. در مواردی که استحکام استخوان در اثر عوامل مرضی کاهش یافته باشد نیز ضربه خفیف موجب شکستگی می‌شود مثل شکستگی استخوان متعاقب تومورها، کیست‌های استخوانی، استئومیلیت و غیره که تحت عنوان شکستگی پاتولوژیک گفته می‌شود. شکستگی ممکن است در اثر انقباض ناگهانی و شدید عضلات به وجود آید (نیروی درونی) مثل شکستگی استخوان کشکک در اثر انقباض شدید و نا گهانی عضله چهارسر ران که تحت عنوان شکستگی کندگی گفته می شود.
در شکستگی‌ها، علاوه بر آسیب استخوانی بافت‌های نرم اطراف استخوان یعنی ضریع، عضلات، اعصاب، مفاصل و غیره هم آسیب می بینند که نباید از نظر پنهان بمانند زیرا گاه این آسیب‌ها به قدری مهم هستند که شکستگی را تحت‌الشعاع خود قرار می دهند مثل آسیب نخاع به دنبال شکستگی مهره ها، پاره شدن مثانه و مجاری ادرار پس از شکستگی استخوانهای لگن، و پاره شدن عصب رادیال متعاقب شکستگی تنه استخوان بازو و غیره.
علت شکستگی‌ها را می توان چنین شمرد:
ضربه مستقیم
ضربه غیرمستقیم شدید
انقباض نا گهانی عضلات شدید
شکستگی با ضربات ضعیف و مکرر، شکستگی استرس
شکستگی با ضربه ضعیف در استخوان دارای پوکی
شکستگی با ضربه خفیف در استخوان دارای پاتولوژی
ج. عثم
آنچه که جبران شود به غیر استواء. به عبارتی عثم بهبودی صدمه است لکن عضو به حالت قبل از صدمه بازنگشته است. و در آن ورم یا کجی باقی مانده است.
در صدمات وارد بر استخوان خواهد آمد که یکی از موارد آن که در احادیث بیان شده بهبودی استخوان بدون عثم می باشد و با توجه به معانی لغوی منظور این است که هیچگونه کجی یا ورمی پس از بهبودی باقی نمانده باشد.
د. عیب
عیب در لغت و عرف عبارت است از نقصان چیزی از مرتبه صحت آن؛ صحتی که میان عیب و کمال می‌باشد. صحت آن چیزی است که طبیعت اصلی آن را اقتضاء داشته و مشترک بین تمامی افراد است و عیب و کمال ملحق به آن می شوند در اثر یک امر خارجی. اصل هر چیز گاهی اوقات با بررسی کشف می‌شود و گاهی اوقات با ملاحظه اکثر افراد آن چیز بدست می‌آید. متضاد عیب، کلمه صحت است که به معنای رفتن از بین رفتن تمام عیب‌ها می‌باشد. در کشف معنی صحت گفته شده، اعتدال و نظم کامل بین اجزا بدون نقص و عیب‏.
نقص و آفت دو مترادف عیب هستند.
بنابر تعاریف هرگاه گفته شود صدمه وارد بر استخوان بدون عیب بهبود یابد یعنی اعتدال و نظم طبیعی خود را بدست آورد و به حالت اولیه خود بازگردد.
ه. صدع
صدع به معنای شکافتن و شقه شدن است. چنانکه در مجمع ذیل آیۀ 43 روم و در مفردات و صحاح گفته شده است. صدیع بمعنى صبح است باعتبار شکافته شدن. خداوند متعال در قرآن می فرماید:
«فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ» یعنى مأموریت خویش را آشکار کن و از مشرکین اعراض نما. آشکار کردن چیزى نوعى شکافتن است. یا در جای دیگر می فرماید:
«یَوْمَئِذٍ یَصَّدَّعُونَ» یعنى آنروز مردم متفرق و پراکنده می‌شوند. که آن شکافته شدن اجتماع است در مجمع فرموده «تصدّع القوم: تفرّقوا».
همچنین است «لَرَأَیْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیَهِ اللّهِ» یعنى میدیدى که کوه از ترس خدا خاشع و شکاف بر دارنده است.
یا آیه: «لا یُصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا یُنْزِفُونَ» یعنى از شراب بهشتى سر درد نمی‌گیرند و مست نمی‌گردند. بعقیدۀ راغب سر درد را بطور استعاره صداع گویند گوئى سر، از درد شکافته می‌شود و آخرین آیه عبارت است از:
«وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ. وَ الْأَرْضِ ذاتِ الصَّدْعِ» صدع ظاهرا بمعنى مفعول است. یعنى سوگند بآسمان که بر گرداننده و زمینى که خاصیت شکافته شدن را دارد. تا روئیدنی‌ها از آن بروید.
در برخی کتب لغت در تعریف صدع آمده است: شکافتن چیزی که محکم است.

صدع یکی از صدمات وارده بر استخوان است و با توجه به معانی لغوی که برای صدع بیان شد می‌توان گفت منظور از صدع استخوان همان ترک برداشتن استخوان یا مو برداشتن یا شکافته شدن می‌باشد.
و. نقب
نقب به معنای سوراخ کردن است. راغب گوید: نقب در دیوار و پوست مانند ثقب (سوراخ کردن) است در چوب. این کلمه در آیات متعددی از قرآن کریم نیز بیان شده است. خداوند متعال در قرآن کریم می فرمایند:
فَمَا اسْطاعُوا أَنْ یَظْهَرُوهُ وَ مَا اسْتَطاعُوا لَهُ نَقْباً ترجمه: نتوانستند از آن سدّ بالا روند و نتوانستند آنرا سوراخ کنند طبرسى آنرا سوراخ وسیع و نیز راهی که در کوه است گفته است. یا در جای دیگر می فرمایند:
وَ کَمْ أَهْلَکْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً فَنَقَّبُوا فِی الْبِلادِ هَلْ مِنْ مَحِیصٍ ترجمه: چه بسیار اقوامى را که پیش از آنها هلاک کردیم، اقوامى که از آنان قویتر بودند و شهرها(و کشورها) را گشودند؛ آیا راه فرارى(از عذاب الهى) وجود دارد.
خواهد آمد که یکی از صدمات وارد بر استخوان نقب است که این صدمه در استخوان به معنی سوراخ کردن استخوان است.
ز. نقل
نقل به معنای حرکت چیزی از یک موضع به موضع دیگر است.
در تعریف نقل آمده است: بگردانیدش از جاى بجنبانیدش از جاى‏ یا نَقَلَ‏- نَقْلًا الشی‏ءَ: آن چیز را از جائى به جاى دیگر منتقل کرد.
یکی از صدمات وارد بر استخوان نقل می باشد که با توجه به متون لغت عبارت است از حرکت استخوان از جای خودش که این امر تنها در مفاصل یا قسمت انتهائی استخوان‌ها ممکن است. در متون روائی در موارد انگشت شماری واژه فک نیز آمده است. می‌توان با توجه به تعاریف در تفاوت نقل و فک چنین گفت که در فک هیچ ارتباطی میان دو استخوان که در مفصل به هم متصل بودند نیست لکن در نقل، استخوان های متصل در مفصل حرکت کرده لکن دو استخوان به شکل ناصحیح وصل می باشند.
ح. رض
رض به معنای کوبیدن شیء است. در کتب لغت در تعریف آن گفته شده دقک الشی همانگونه که به وسیله ای که با آن به درب منزل زده می شود دق الباب می گویند. برخی معنای رض را به شکستن نیز بیان کرده اند که می توان گفت کوبیدن نوعی از شکستن است که عنوان خاص دارد.
ط: فک
فک به معنای جدا کردن و رها شدن بوده و در استخوان به معنای بیرون شدن استخوان از جای خود یا از مفصل می باشد. در تعریف دیگری آمده است: استخوان را جا به جا کرد. آزاد شدن بنده را از آن جهت فک می گویند که آزاد کننده است و میان بنده و ملکیّت جدائى می افکند.
شورای نگهبان در سوالی در معنای فک چنین پاسخ داده اند:
پاسخ:
نامه شماره 1423 مورخ 22/10/1371 در جلسه فقهای شورای نگهبان مطرح و نظر آقایان فقهاء بدین شرح اعلام می گردد:
منظور از جدا شدن استخوان در ماده مذکور در قانون دیات و قانون مجازات اسلامی این که استخوان به کلی از مفصل بیرون آمده باشد که قهرا قسم خاصی از دررفتگی است نه مطلق دررفتگی و مقصود بریده شدن استخوان و جداشدن آن از عضو نیست و با این برداشت ماده مذکور مورد تایید شورای نگهبان قرارگرفته است.
همانگونه که در انتهای تعریف نقل بیان شد فک و نقل در صدمه واحدی با تفاوت در شدت بکار می روند یعنی نقل همان دررفتگی است که اتصالی بین مفاصل جدا شده می باشد لکن در فک دو مفصل به طور کامل از یکدیگر جدا شده اند.
کلماتی که معانی لغوی آنها بررسی شد صدمات وارده بر استخوان با توجه به متون روائی و فقهی می باشد که به طور مفصل تعریف شد. لزوم تعریف دقیق با توجه به تعیین دیه جداگانه برای هر یک از صدمات ضروری بوده بنابراین سعی شد که تعریف دقیقی از هر صدمه بیان شود تا بتوان صدمات وارد شده بر استخوان را با یکی از تعاریف انطباق و دیه آن را تعیین یا حکم به ارش نمود.
مبحث دوم: پیشینه
گفتار اول: قبل از اسلام

بشر از زمان های قدیم درگیر شکستگی ها و بیماری های گوناگون استخوان و مفاصل بوده است. اسکلت های به دست آمده از قرن ها قبل از میلاد در نقاط مختلف دنیا و آثار موجود در اجساد مومیایی شده مصری مؤید وجود ضایعات مختلف استخوان و مفاصل نظیر سل، استئومیلیت و پولیونمیلیت و غیره بوده است.
اسکلت بیمارانی که از زمان های قدیم به دست آمده که شکستگی آنها به طور اصولی و صحیح درمان شده و استخوان در محوری درست جوش خورده است. این موضوع مؤید درمان صحیح این بیماران بوده است.
گفتار دوم: بعد از اسلام
ارتوپدی از ترکیب دو لغت یونانی ارتو یعنی راست و مستقیم و پدوس یعنی کودک به وجود آمده است. این اصطلاح برای اولین بار در سال 1741 به وسیله آقای نیکلاس آندره متدوال شد. وی کتابی را که مطالبش مربوط به چگونگی جلوگیری و اصلاح تغییر شکل اندام‌ها و ستون فقرات نوشته شده بود به نام L’Orthopeadi نامید. روی جلد این کتاب تصویر درخت کجی کشیده شده بود که برای صاف کردنش آن را با طناب به چوب راستی که در کنارش گذاشته شده بود بسته بودند. از آن زمان این تصویر به عنوان سمبل ارتوپدی شناخته شده است.
اولین بیمارستان ارتوپدی در شهر اوربه در سوئیس به وسیله آقای وانل در سال 1790 میلادی تأسیس شد. در این بیمارستان فقط بیماران مبتلا به سل و ناهنجاری های مادرزادی درمان می شدند. به تدریج بیمارستان های دیگر شبیه به آن در نقاط دیگر اروپا تأسیس شدند. اولین بیمارستان ارتوپدی امریکا در شهر بوستون به نام بیمارستان Good Samaritan به وسیله آقای براون تأسیس شد. اکنون در اکثر نقاط دنیا بیمارستان های ارتوپدی بالغین و اطفال که صرفاً به درمان بیماری های گوناگون ارتوپدی می پردازند تأسیس شده است.
زکریای رازی در 12 قرن قبل در کتاب الحاوی به ذکر سل ستون فقرات و درمان آن پرداخته است. او اولین کسی است که از گچ برای ثابت نمودن شکستگی ها استفاده نموده است.
در اوایل قرن گذشته جراحان ارتوپد فقط بیماران مبتلا به سل استخوان و مفاصل، پولیومیلیت، استئومیلیت و عوارض ناشی از شکستگی ها و در رفتگی ها را درمان می کردند. پس از جنگ جهانی اول تعداد زیادی از مجروحینی که دچار عوارض اندام ها ناشی از جنگ شده بودند به آنها مراجعه کردند، با توجه به اینکه نحوه درمان ضایعات


دیدگاهتان را بنویسید