دانلود پایان نامه

مناسب به مقاصدی نامعلوم فرستاده شده و در نهایت مجبور به تن فروشی می شوند.باید اظهار داشت که با وجود مشارکت کشورهای مختلف در این پروسه بین المللی،عمده تجارت توریسم جنسی توسط کشورهای بلوک شرقی و به ویژه “اوکراین و روسیه” انجام می شود.
در شهر کوچک هوپا ترکیه،با هجوم زنان روسی،32 هتل احداث شده است و در بعضی مناطق هم “توریسم جنسی”رواج یافته که حاصل آن علاوه بر رد و بدل شدن پولهای کلان ،افزایش بیماریهای مقاربتی و طلاق بوده است.درآمد میلیارد دلاری موجب شده تا علی رغم تلاشهای گسترده مقامات دولتی در سر تا سر جهان،روز به روز بر قدرت “کارتل های تجارت جنسی”افزوده شده و نفوذ خود را برای به دام انداختن دختران ساده لوح و فقیر افزایش می دهند.به عنوان مثال تایلند کشوری است که امروزه به عنوان مهد توریسم جنسی مطرح است و تا قبل از جنگ ویتنام میانه ای با این صنعت کثیف نداشت.در حقیقت اولین نشانه های مرتبط با گسترش صنعت فحشاء زمانی بود که برخی از زنان چینی که توسط سربازان ژاپنی به اجبار برای تن فروشی به سرباز خانه های ژاپنی برده شده بودند ،برای کسب درآمد بیشتر از این طریق وارد تایلند شدند.رونق بی فساد خانه های فساد سبب شد تا تایلند در سال 1967 خود را به عنوان مرکز توریسم جنسی و در رقابتی نزدیک با فیلیپین معرفی کند.کاری که تنها انگیزه آن دلارهای سربازان آمریکایی بود که روزانه بالغ بر 180 هزار دلار می شد.
با پایان جنگ ویتنام ،نه تنها از ادامه روند تبدیل شدن تایلند به مرکز توریسم جنسی نکاست ،بلکه دولت تایلند که به دلارهای آمریکایی معتاد شده بودند ،مجبور به پیگیری این سیاست در دهه 70 شد .بانک جهانی به رهبری “رابرت مک نامارا” وزیر سابق آمریکا نیز دولت تایلند را به بهانه توسعه گردشگری و جهانگردی با دادن اعتبارات چشمگیر تشویق به گسترش این سیستم کرد و نتیجه چنین سیاستی تبدیل تایلند به مرکز توریسم جنسی بود. هم اکنون نه تنها زنان تایلندی بلکه زنان چینی ،فیلیپینی ،اندونزیایی ،اروپای شرقی و حتی آسیای میانه برای تأمین درآمد خود در خانه های فساد تایلند مشغول کار می شوند .گفته می شود که همه ساله 12 میلیون گردشگر خارجی به تایلند وارده شده و این صنعت 6./. تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می دهد.به هر حال،توریست های جنسی،به دلیل دست درازی به کودکان در خیابان ها کاملاً شناخته شده اند.
البته نزدیکان و دوستان کودکان نیز به دلیل کمک به اقتصاد خانواده،از مشوقان توریسم جنسی به شمار می روند.برای مثال در مورد فحشای کودکان و نوجوانان به عنوان بخشی از توریسم جنسی دیده می شود که در برخی نقاط جهان از جمله تایلند و فیلیپین تورهایی با هدفی که معطوف به فحشاء است راه اندازی می شود و مردان را از اروپا ،آمریکا و ژاپن به این مناطق می کشانند .منشاء توریسم جنسی در خاور دور به تدارک احتیاجات برای سربازان آمریکایی در طی جنگ های کره و ویتنام بر می گردد.امروزه،علاوه بر دو شهر بانکوک و پاتیونگ ،در سایر شهرهای ساحلی این کشور نیز به ویژه پوکت و پاتایا،توریسم جنسی به شدت رواج دارد. تا به امروز بیش از یک هزار شرکت مسافرتی و توریسی در 42 کشور در سرتاسر دنیا،مجموعه اصولی که کمپین مبارزه با قاچاق کودکان و سوء استفاده از آنها که در سال 1998 در سوئد راه اندازی شد،تحت عنوان اکپات (پایان سوء استفاده جنسی از کودکان ،پورنوگرافی کودکان و قاچاق کودکان)برای مقاصد جنسی را امضاء کرده اند.
مسافران می توانند برای استفاده از صنعت توریسم جنسی و گردشگری ،لیستی از این شرکت های متعدد که در وب سایت های رسمی اعلام شده اند،تهیه کرده و با خیالی آسوده از خدمات آنها استفاده کنند.اروپا مقصد اصلی تجارت پدیده قاچاق انسان و توریسم جنسی است.البته عواملی دست به دست هم داده تا اروپا به چنین مقصدی برسد.شرایط اقتصادی،وجود همسایگان کمتر توسعه یافته،سود فراوان،فقدان مدارک هویت و از همه مهم تر افزایش و تصویب معاهده ی شنگن از جمله این موارد است.
توریسم جنسی جریانی است خلاف قاچاق انسان زیرا در قاچاق،انسانی را به منظور سوء استفاده و بهره کشی از کشور خودش به کشور دیگر منتقل می کنند،اما در توریسم جنسی وضعیت معکوس است؛یعنی شخص برای خوشگذرانی می آید و به اصطلاح با بلیتی که می گیرد یک اضافه نرخی را برای استفاده از این خدمات در حین اقامت می پردازد.از آنجایی که این نوع صنعت که گاهی مواقع جهانگردی جنسی نام دارد صنعت پردرآمدی است،در اغلب مواقع دولت های میزبان به صورت آشکارا و مستقیم از آن حمایت می کنند مانند دولت تایلند،فیلیپین،تایوان و ….

ظهور و توسعه ی سرطانی توریسم منجر به توریسم جنسی شده است.منظور از آن سوء استفاده ی جنسی مسافران خارجی،بازرگانان یا جهانگردان از افراد کشور مقصد است.در جهان سوم توریسم جنسی قسمت عمده ی صنعت توریسم را تشکیل می دهد.بهشت جنسی لقبی است که توریست های خارجی به برخی از کشورهای آسیای جنوب شرقی از جمله تایلند داده اند. از آن جا که جهانگردی کسب پر درآمدی است دولت های میزبان مستقیماً و آشکارا از آن حمایت می کنند.در عین حال توریسم جنسی به نحوی منجر به گسترش قاچاق انسان می گردد.زیرا زمانی که منطقه ای تبدیل به مقصد گردشگران جنسی می شود،آن محل جاذبه ای ویژه برای قاچاقچیان می یابد به گونه ای که آنان به منظور کسب درآمد و یافتن مشتریان فراوان ،افراد قاچاق شده را به آن جا گسیل می دارند.

4-ازدواج صوری
شیوه دیگر قاچاق انسان،ازدواج صوری است آن هم تبلیغ از طریق “آژانسهای ازدواج” که با قول دروغین ازدواج با افراد پولدار در کشورهای خارجی انجام می گیرد. همانطور که قبلاً ذکر شده است،دختران و زنان اغفال می شدند و گاهی اوقات قاچاقچیان با فرستادن یکی از افراد فریب خورده به محل زندگی این افراد و خوب نشان دادن شرایط،دیگر زنان و دختران را فریب داده و با آنها ازدواج می کردند و آنها را به کشورهای دیگر می فرستادند و از آنها جدا می شدند و آن افراد را مجبور به تن فروشی،روسپیگری،رقاصگی می کنند.البته همیشه طلاق های صوری نیستند که منبع درآمد و پس اندازند،بلکه ازدواج های صوری هم امروزه باعث کسب و کار جدید شده است.ازدواج صوری برای اقامت،به صورت بازار کار در سنگاپور تبدیل شده است.شبکه خبر گزارش می دهد که در 28 مارس 2013 آمارها نشان می دهد 54 مورد از این ازدواج در سال 2012 ثبت شده و دولت سنگاپور این ازدواج را ممنوع کرده است و با خاطیان برخورد می کند.باید اذعان داشت که تعداد ازدواج های دروغین و صوری در سنگاپور در مقایسه با گذشته 10 برابر ازدواج های ساختگی صورت می گیرد تا بتوانند ویزای بلند مدت و یا اقامت دائم دریافت کنند.بر پایه این خبر ازدواج صوری در حال تبدیل شدن به بازار کار شناور در سنگاپور شده است.بر اساس گزارش اخیر وزارت خارجه آمریکا،در سرزمین اصلی چین زنان نیز وادار به بردگی جنسی می شوند و به عنوان عروس به فروش می رسند.این گزارش خاطر نشان می سازد که دولت چین به طور کامل استانداردهای بین المللی را برای مبارزه با قاچاق انسان رعایت نمی کند،اگرچه تلاشهای قابل توجهی برای پیروی از این استانداردها از خود نشان می دهد.در این شیوه برخی خانواده ها برای کار کردن فرزندان خود در خارج از کشور مقاومت می کنند اما قاچاقچیان با پیشنهاد ازدواج با زنان مورد نظر به بهانه ادامه زندگی یا کار از کشور خارج شده، در آنجا از زن جدا و او را تحویل سازمانهای جنایی می نمایند.

بخش سوم:قاچاق انسان از نگاه آماری
از مهمترین مشکلات موجود در راه مقابله و مبارزه با قاچاق انسان،عدم اطلاع دقیق از میزان شیوع و گستردگی آن است به گونه ای که در تمامی آمارهای ارائه شده از واژگان “تضمین زده می شود”و یا “هزاران”استفاده می شود.امروزه آمار در تمامی علوم و به طور خاص از اهمیت به سزایی در این مباحث به شمار می آید.زیرا محققان با بهره گیری از این ابزار می توانند از یک سوء به رقم واقعی بزهکاری در جامعه دست یابند و از سوی دیگر علل و نوع و روشهای بزهکاری را شناسایی و تدابیر لازم را جهت پیشگیری و مبارزه با این پدیده اتخاذ کنند.

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

دسترسی به اطلاعات موثق در شمار افراد قاچاق شده غیر ممکن است.دولتها،آژانسهای بین المللی و سازمانهای غیر دولتی انواع مختلف اطلاعات که غالباً قابل قیاس نیستند را ارائه می دهند.در رابطه با قاچاقچیان نیز آمار و اطلاعاتی وجود ندارد.فقدان قانونگذاری در همه کشورها تقریباً مجرمان را مستقیماً به خاطر جنایت قاچاق انسان تحت تعقیب قرار نمی دهد و به همین لحاظ آماری از مجرمین نیز ارائه نمی گردد.آماری نیز که از سازمانها و باندهای جنایتکار سازمان یافته منتشر می شود حیرت آور است.
یک جامعه شناس ایتالیایی اظهار می دارد که بر حسب مستندات بیش از 200 میلیون نفر به نحوی در سلطه،اختیار و یا در رابطه با قاچاقچیان انسان می باشند.هر چه کشورهای درگیر در امر قاچاق انسان قوانین کامل تر و جامع تری برای مقابله و مبارزه با این معضل داشته باشند آمار آن کاهش پیدا می کند و هر چه فاصله بین دولت و مردم افزایش پیدا کند ،زنان ، دختران و بالاخص کودکان بیشتر در معرض خطر قاچاق اجباری و تبعات آن قرار می گیرند. آمار نگران کننده ای نشان می دهد تعداد کودکان فراری به گونه ای روز افزون در حال افزایش است. سیستم قاچاق انسان بسیار فعال عمل می کند که لزوم فعال شدن هر چه بیشتر سیستم ضد قاچاق انسان را گوشزد می نماید.تحقیقات اخیر کمیسون اروپا،نشان داد که هنوز آمار قابل اعتمادی در مورد قاچاق انسان در دست نیست و این به رغم فعالیتهای سازمانهای گوناگون غیر دولتی ،ارگان های قضایی و سرویس های مهاجرتی در این زمینه است.
سالانه صدها هزار زن ، مرد و کودک به طور غیر قانونی قاچاق و سپس به ارتکاب انواع جنایات واداشته می شوند.شاید تصور شود که این افراد به اختیار خود به ارتکاب جرم روی می آورند تا از فقر بگریزند لکن این گونه نیست،آنان غالباً به اجبار مورد بهره برداری جنسی و،جسمی و غیره قرار می گیرند و در نهایت،مرتکب اعمال جنایی و فحشاء می شوند.
به دلیل نگاه امنیتی و سیاسی به این پدیده فرهنگی و اجتماعی،دستگاه های مسئول از ارائه آمار دقیق در این مورد خودداری می کنند.این امر را می توان به وضوح در اخبار کشف شبکه های قاچاق مشاهده کرد.در این اخبار که گاهی از طرف مسئولان انتظامی و قضایی اعلام می شود،فقط به بیان صرف کشف شبکه های قاچاق بسنده می شود،بدون این که گفته شود که این شبکه ها چه تعدادی از افراد را قاچاق کرده اند.حتی در بعضی موارد نیز ملاحظه می شود اطلاعاتی که در مورد میزان افراد قاچاق شده مطرح می شود سریعاً تکذیب می گردد،ولی با وجود این نمی توان منکر وجود این پدیده شد.بر اساس گزارش یاد شده ،100 کشور در قاچاق انسان تلاش لازم را نشان نمی دهند که عبارتند از :سودان ،اکوادور ،کره ی شمالی ،بنگلادش ،برمه ،کوبا ،گینه ی استوایی ،سیرالئون ، ونزوئلا و ایران
روزنامه کیهان در شماره 17818به نقل از آژانس کنترل مواد مخدر مقابله با جرایم وابسته به سازمان ملل متحد می نویسد:قاچاق انسان به صورت پررشد ترین شاخه جرایم سازمان یافته درآمده است.بنابراین محرز است که میان پیشگیری و آمار رابطه تنگاتنگی وجود دارد بدین صورت که در پیشگیری با استفاده از آمار می توان در جهت شناخت عوامل جرم زا که همان برنامه ریزی مبتنی بر محور مشکلات اقتصادی ،فرهنگی ،تغییر اوضاع و احوال اجتماعی و محدود کردن عوامل جرم زا می باشد اقدام نمود.
.

فصل اول: قاچاق انسان از نگاه آمار ملی و بین المللی
1-قاچاق انسان از نگاه آمار ملی
در گزارش هایی که هر سال دولت آمریکا در مورد وضعیت قاچاق انسان منتشر می کند ،ایران از جمله کشورهای ترانزیت ،مبدأ و مقصد قاچاق انسان مطرح شده است.علاوه بر این ، گزارش هایی که کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد درباره وضعیت زنان در کشورهای مختلف به چاپ می رساند به وجود قاچاق زنان و کودکان در ایران و لزوم مبارزه با آن اشاره می کند.به علاوه اخبار مندرج در رسانه های جمعی داخلی نیز حاکی از وجود این پدیده است.
آمار آسیب های قاچاق انسان در ایران چندان شفاف و قابل استناد نیست.روزنامه دولتی ایران در شماره 1741 خود اشاره می کند که چندی پیش یک شبکه قاچاق دختران ایرانی به کشورهای حوزه خلیج فارس کشف شد که در این شبکه تعداد بسیاری زنان قواد،بدنام و فاسد عضویت داشتند.فعالیت این شبکه در تهران و چند شهر بزرگ دیگر بوده است و اعضای این شبکه را عموماً زنان قواد تشکیل می دادند و مهم ترین عاملی که قوادان بر روی آن انگشت می گذاشتند و طعمه های خود را انتخاب می کردند فقر و مشکلات مالی خانواده بوده است.بر اساس شواهد موجود ،ایران به عنوان یک کشور ترانزیت ،محل ترانزیت اشخاصی است که از کشورهای شرقی(پاکستان و افغانستان)به اروپا قاچاق می شوند.قاچاقچیان افراد را از مرزهای خراسان و سیستان وارد و پس از مسیر طولانی از مرزهای استان های آذربایجان خارج می کنند.از ایران خواسته شده است که تضمین دهد که مجازات شوندگان،خود جزء قربانیان قاچاق نباشند و برای قربانیان سرپناه امن فراهم شود.هم چنین دولت به پلیس برای شناسایی قربانیان و حمایت از آنها آموزش دهد و از مبارزه به منظور آگاهی عمومی در نبرد با قاچاق انسان حمایت کند.
در ایران هم آمارهایی متفاوت از طریق رسانه ها و جراید به چشم می خورد.قاچاق زنان و دختران از ایران به کشورهایی از جمله امارات و پاکستان و ترکیه برای اهداف مختلف صورت می گیرد.
آمار دقیق و رسمی از قاچاق انسان در ایران وجود ندارد .اما قاچاق انسان در ایران به کشورهای فوق روز به روز روبه افزایش می باشد.قاچاق 23 دختر و زن جوان ایرانی توسط قاچاقچیان به کشور پاکستان و محاکمه 57 قاچاقچی در محاکم عمومی مشهد از جمله گزارشهایی است که در این خصوص ارائه شده است.
بر اساس نظر یکی از کارشناسان دفتر امور آسیب دیدگان سازمان بهزیستی کشور ،شبکه مافیایی دنیا 200 میلیون تن زن و دختر را در اسارت دارد که سالانه 7 تا 13 میلیارد دلار از این راه کسب درآمد می کند.در کشور ما تحقیقات نشان داده است که محدودیت و آزار بدنی کودک از سوی والدین ،ناسازگاری با نامادری و ناپدری ،برملاشدن رابطه نامشروع و یا ترس از آن ،ازدواج اجباری ،وضع اقتصادی و آزادی خواهی بیش از حد ،مهم ترین علت فرار از خانه است.از مهرماه 1378 که خانه ریحانه آغاز به کار کرد ،تا پایان سال 1379، 450 دختر فراری را زیر پوشش قرار داد.
این قاچاقچیان در قالب باندهای سازمان یافته فعالیت می کردند که در مدت چندین سال توانسته بودند دختران و زنان جوان زیادی را پس از ازدواج غیرقانونی به صورت قاچاق وارد کشور پاکستان بنمایند و در کشور های کراچی ،کویته و راولپندی به خانه های فساد بفروشند.اخیراً توسط رسانه های گروهی خبر از فروش دختران ایرانی در فجیره(امارات متحده عربی)داده شده است و آماری که در این خصوص ارائه شده است شامل 57 دختر ایرانی که توسط قاچاقچیان در نمایشگاه کتاب با وعده های دروغین به دام افتاده بودند.هر چند که تاکنون از طریق مقامات کشور ایران و امارات اخبار دقیقی در اختیار رسانه ها در این زمینه قرار نگرفته است.
در سال 1382 نزدیک به 200 باند قاچاق انسان در آذربایجان غربی که عمده ی آنها در شهرهای ماکو ،سلماس و چالدران فعالیت می کردند کشف و متلاشی شدند. سردار محمد علی راهنمایی،مدیر کل اتباع خارجه ی نیروی انتظامی در مصاحبه با اسکای نیوز اظهار داشت که به طور میانگین ماهیانه یک شبکه قاچاق در ایران کشف می شود.
هر ساله بین 150 تا 180 هزار نفر ایرانی با تحصیلات دانشگاهی در جستجوی شرایط بهتر از ایران خارج می شوند و ایران همراه با کره ی جنوبی،فیلیپین و چین در ردیف نخستین کشورها از نظر فرار مغزها قرار دارد و این میزان فرار مغزها برای ایران معادل خروج 11 میلیارد دلار سرمایه از کشور است.
بر


دیدگاهتان را بنویسید