داده شد.
در این مطالعه جمعآوری دادهها از سه روش انجام شد: اول از طریق جمعآوری دقیقـه به دقیقـه دادهها ی مربوط به فعالیت 11 پرستار در 6 بیمارستان ، دوم با استفاده از سوالات مربوط به موانع مراقبتی و از طریق مصاحبه با 6 پرستار در دسترس و سوم از طریق نظر سنجی پرستاران و مدیران شاغل در 48 بخش واقع در 11 بیمارستان در رابطه با تعداد دفعات تجربه کردن مسائل خاص سیستم کار را در شیفت کاری گذشته. میزان پاسخدهی کل نمونههای مورد پژوهش 26 % بود. نود و سه درصد از شرکت کنندهگان در پژوهش مونث بودند. همچنین متوسط سابقه کار بالینی و متوسط سابقه کار آنها در آن بیمارستان به ترتیب 18 و 12 سال بود.
در یافتههای حاصل از نظرات پرستاران و مدیران نشان داده شد که: پرستاران به طور متوسط دریک شیفت 8 ساعته، 4/8 شکست عملیاتی را تجربه کرده بودند. بیشترین گروه شکستها به ترتیب تناوب مربوط به: مسائل دارویی، دستورات پزشک، مسائل مربوط به تدارکات(درست نبودن یاحذف شدن وعده های غذایی بیمار)، مسائل مربوط به کارکنان وتجهیزات نامناسب بود. نتایج کلی مشاهده نشان داد که از آنجاییکه پرستاران در حین انجام وظیفه در هر شیفت 8 بار دچار شکست عملیاتی شده بودند، از این رو با فشار حجم کار مواجه هستند.
همچنین نتایج بیانگر آن بود که: پرستاران علاوه بر حجم کار، دامنه وسیعی از مسئولیتها را بر عهده داشتند. به طور میانگین پرستاران در طی شیفت، 84 فعالیت مختلف را انجام میدادند. وقفههای عملیاتی پرستاران شامل: منقطع شدن کار، در هم آمیختگی کار، اولویـت بندی کردن مجـدد و مداخـلات میباشد. در ضمن شیوع این وقفهها به ترتیب 52-729-85-89 و955 مورد گزارش شده است که: از این میان به ترتیب 18-15-8-4 و45 مورد ناشی از شکستهای عملیاتی و بقیه ناشی از ملاحظات مربوط به مراقبت از بیمار می باشد. یافتههای این مطالعه نشان داد که: در 95% موارد، ، در هم آمیختگی و نیاز به اولویت بندی مجدد کارها، بدلیل شرایط و ماهیت ذاتی کار پرستاری (قطع شدن و غیر قابل پیش بینی بودن) غیر قابل اجتناب میباشد. لذا قدم اول و ضروری در ایمنی بیمار حصول اطمینان از فشار کار مناسب و توانایی پرستار در کنترل عملکرد خویش میباشد. از این رو با طراحی سیستم کار و با بهبود دادن فرایندهایی که باعث وقوع خرابی و اختلالات درسیستم کار میشوند و در نتیجه با پیشگیری و کاهش وقوع وقفهها و خطاها میتوان اثربخشی را افزایش داد(60).

از مطالعات دیگری که به منظور شناسایی نتایج حاصل ار ایجاد تغییر و بهبود وضعیت محیط کاری پرستاران صورت گرفته، پژوهش هال63و همکارانش میباشد. آنان طی مطالعهای نیمه تجربی به بررسی تاثیر مداخلات طراحی شده جهت بهبود محیط کار روی پیامدهای مرتبط با پرستار و بیمار پرداختند. در این مطالعه، 8 بیمارستان از نقاط مختلف استان انتاریو در کانادا، بطورتصادفی انتخاب گردید. نمونههای مورد پژوهش شامل : 16 مدیر بخش، 1137 بیمار و 296 پرستار تحصیل کرده بودند. در این پژوهش ابتدا اطلاعات پایهای از همه بخشهای شرکت داده شده گرفته شد. سپس مداخلاتی جهت تغییر در این بخشها اعمال گردید و بلافاصله بعد از تکمیل مداخلات اطلاعات جمعآوری شد. جهت بررسی تاثیرات کوتاه مدت و بلند مدت این مداخلات و با در نظر گرفتن اینکه این تاثیرات نیاز به زمان دارند، سه و شش ماه بعد نیز پیگیریهای لازم انجام شد. درهر مداخله طراحی شده، از یک چارچوب مشتمل بر سه بعد، به منظوراعمال بهبود کیفیت در هر واحد مورد مطالعه استفاده گردید. ابعاد این چارچوب شامل: 1-تشخیص و انتخاب یک عامل کلیدی که روی بار کاری پرستاران بخشها تاثیر میگذارد، 2-تجزیه وتحلیل فرایندهای مربوط به هر عامل و 3-تعیین، انتخاب و اعمال مداخله تغییری بودند.
اطلاعات توصیف کننده شاخصهای دموگرافیک پرستاران، از طریق مسئولان این بخشها و همچنین اطلاعات مرتبط با پیامدهای مربوط به پرستاران، از طریق مطالعه انجام شده روی پرستاران تحصیلکرده شاغل در بخشهای مورد مطالعه بدست آمد. در زمینه پیامدهای مربوط به پرستار از مقیاسهای موضوعی تائید شده از قبیل : مقیاس رضایت مندی مک کلووسکی64، شاخص کیفیت محیط کار65، پرسشنامه تاثیر مراقبت66، ابزار درک از مدیریت پرستاری67، شاخص استرس شغلی68ومقیاس عمومی استرس69 استفاده شد. اطلاعات مربوط به پیامدهای مرتبط با بیمار از از طریق موارد موضوعی متعددی که قبلا حساسیت آنها نسبت به بیماری و مراقبت سنجیده شده بود، مثل شاخص فعالیت روزانه بیمار( ADL )70 ، مراقبت از خود از نوع درمانی71، رضایت بیمار72 و همچنین پرسشنامه قضاوت بیمار راجع به کیفیت بیمارستان73 بدست آمد.
در این مطالعه بدلیل جمعآوری اطلاعات مربوطه در سطوح یا بخشهای مختلف، از تجزیه و تحلیل چند مرحله ای74 و مدل خطی سلسله مراتبی75 استفاده شد. ضمنا تجزیه و تحلیل دادهها در سه سطح انجام گردید که شامل: 1- سطح فرد که شامل اطلاعات مربوط به پرستاران و بیمـاران بخشهای مختلـف بود، 2- سطح بخش که مربوط به اطلاعات مرتبط با شاخصهای بود. جهت نشان دادن تفاوتهای چشمگیر زمان اول و چهارم مطالعه، متغیرهای بدست آمده از بررسی اطلاعات در مدل قرار داده شد.
نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که: نود وپنج درصد(95%) از پرستاران شرکت داده شده در مطالعه مونث بودند. همچنین محدوده سنی شرکتکنندگان متوازن بود. از شرکت کنندگان به ترتیب (76%)، (22%) و (4/1 %) دارای مدارک دیپلم یا دوره های آموزشی، لیسانس و فو
ق لیسانس بودند. بیست ونه درصد (29%) از شرکتکنندگان در مطالعه دارای کمتر از 5 سال سابقه کار و (13% ) نمونههای مورد پژوهش از تجربه کاری 5 تا 9 سال برخوردار بودند. فراوانی نمونههایی که بیشتر از 25 سال سابقه کار داشتند (پرستاران ارشد) و پرستاران دارای 25-10 سال سابقه کاری به ترتیب (20%) و(13-10%) از از کل نمونههای مورد پژوهش بودند. مراقبت از بیمار در ( 60%) از بخشهای مورد مطالعه بر اساس مدل ارائه مراقبت کلی بیمار76، در(30%) از بخشها به صورت کار گروهی77 و در (10%) باقیمانده به صورت مدل مراقبت اولیه پرستاری78 اجرا میشد. حدود نیمی از محیطهای پژوهش (49%) شاغل در بخش داخلی و بقیه (51%) در بخش جراحی شاغل بودند. نتایج حاصل از اطلاعات دموگرافیک بیماران نشان داد که(َ56% ) آنان زن بودند. همچنین پنجاه و شش درصد از بیماران سن بالاتر از60 سال داشتند. و(46%) بیماران بستری در بخش داخلی و بقیهی آنان در بخش جراحی بستری بودند.
در نتایج حاصل از مداخلات مورد نظر، بین مرحله اول و چهارم مطالعه، فقط یک افزایش چشمگیرآماری( 021/0 = P ) در کیفیت کار از دیدگاه پرستاران مشاهده شد و تغییر دیگری در پیامدهای مربوط به بیمار و پرستار حاصل نگردید. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادههای فـردی و اطلاعات بخشها در مورد پیامدهای مرتبط با پرستار به این صورت بود که سن پرستاران تاثیر چشمگیری در نگرش آنان نسبت به کیفیت کار داشت. پرستاران مسن تر(006/0=P) و دارای سظح تحصیلات بالاتر(004/0=P) درک بالاتری از مدیریت بخش داشتند. همچنین اطلاعات جمع آوری شده در سطح مرتبط با بخش نشان داد که بالاتر بودن متوسط سن پرستاران بخشها، با نگرش بهتر آنان نسبت به مدیریت بخـش(035/0=P)، کیفـیت کار پاییـن تر (028/0=P) و میـزان استـرس شغـلی بالاتـر(003/0=P ) همـراه میباشد. در بخشهایی که تعداد پرستاران شاغل دارای مدرک لیسانس کمتر بودند، نگرش بهتری نسبت به مدیریت پرستاری بخش(328/0=P ) وجود داشت. درسطح فردی، پرستاران دارای مدرک لیسانس نسبت به پرستاران دارای مدرک دیپلم، میزان بالاتری از استرس شغـلی(049/0=P ) را گـزارش کردند. همچنین افزایش سابقه کار پرستاران در بیمارستان با افزایش کیفیت مراقبت(024/0=P) همراه بود. در سطح فردی، پرستارانی که به صورت اختیاری مشغول به کار بودند نسبت به پرستاران تمام وقت و نیمه وقت، سطح بالاتری از رضایت شغلی(044/0=P) را گزارش کردند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به بخشها نشان داد که در بخشهای دارای تعداد پرستار نیمه وقت بیشتر(016/0=P ) نسبت به بخشهای دارای پرستار تماموقت بیشتر(046/0=P)، میزان رضایت شغلی بیشتری وجود داشت. همچنین با افزایش تعداد پرستار تحصیل کرده در بخش (037/0=P) ، تنشهای شغلی گزارش شده کاهش یافت.
در بخشهایی که به پرستاران تعداد بیماران بیشتری جهت مراقبت واگذار شده بود، پاسخ های ارائه شده از سوی نمونههای مورد پژوهش، کیفیت کارپایین تر(030/0=P)، مدیریت بخش ضعیف تر(020/0= P) و استرس شغلی بیشتر (043/0 =P) گزارش گردید. پرستاران شاغل در بخشهای داخلی نسبت به پرستاران شاغل در بخشهای جراحی، کیفیت مراقبت بالاتری(000/0=P) را نشان دادند. در پرستارانی که به صورت گروهی کار میکردند، نسبت به آنهایی که در ارائه مراقبت تابع مدل مراقبت کلی از یک بیمار بودند، رضایت شغلی بالاتر(013/0=P) مشاهده گردید. در نهایت، پرستاران شاغل در بیمارستانهای آموزشی نسبت به پرستاران شاغل در بیمارستانهای عمومی، کیفیت کار و محیط کار (001/0= P)، میزان رضایت شغلی (001/0= P) و مدیریت پرستاری را (000/0=P) در سطح بالاتر و میزان تنش شغلی کمتری(000/0=P) را گزارش کردند.
یافتههای حاصل از قسمت پیامدهای مربوط به بیمار در این مطالعه نشان داد که بیماران بستری در بیمارستانهای آموزشی نسبت به بیماران بستری در بیمارستانهای عمومی، سطح بالاتری از کیفیت مراقبت (004/0=P)، فوائد مراقبت پرستاری (007/0 =P) و استقلال در انجام امور روزانه/ADL (000/0=P) را در گزارش کردند. همچنین قضاوت بیماران بستری در بخشهای داخلی، در مورد کیفیت مراقبت در مقایسه با بیماران بستری در بخشهای جراحی مثبت گزارش شد(014/0=P). در مقابل، بیماران بستری در بخشهای جراحی نسبت به بیماران بستری در بخشهای داخلی توانایی بالاتری در مراقبت از خود (008/0=P) و سطح بالاتری از استقلال در انجام امور روزانه (008/0=P) داشتند. بیماران بستری در بخشهایی که تعداد پرستاران موقتی بیشتری استخدام کرده بودند در قیاس با بخشهایی که پرستاران تماموقت و نیمهوقت بیشتری داشتند، فوائد بهداشتی مراقبت پرستاری را در سطح بالاتر گزارش نمودند. همچنین نتایج نشان داد که بیماران بستری در بخشهای دارای تعداد بیشتر پرستاران با تجربه در قیاس با بیماران بستری در بخشهای دارای تعداد پرستار تحصیلکرده بیشتر، از توانایی بیشتر در مراقبت از خود (021/0=P) و سطح بالاتری از استقلال در انجام امور روزانه برخوردار بودند.در این مطالعه، پس از اعمال مداخله در محیط کار، شرایط کار و محیط کار از دیدگاه پرستاران مناسبتر گزارش شد و اهمیت سهم شاخصهای دموگرافیک بخشها روی بارکاری پرستاران در محیط کار نشان داده شد. بطوریکه در پرستاران مسنتر میزان کمتری از کیفیت کار و محیط کار و سطح بالاتری از استرس شغلی گزارش شد. همچنین گزارش شد که با افزایش سن و سواد پرستار، دیدگاه آنان نسبت به مدیریت بخش و با افزایش تجربه آنان، دیدگاه آنان نسبت به کیفیت مراقبت مثبـتتر میشود. همچنین استرس شغلی در پرستاران دارای مدرک لیسانس نسبت به پرستاران دارای مدرک دیپلم بیشتر میباشد.
از نتایج دیگـر
این مطالعـه این بود که شاخصهای بخشها و بارکاری آنها روی پرستـاران تاثیر میگذارند. بطوریکه در پرستاران بخشهای داخلی نسبت به پرستاران بخشهای جراحی و همچنین در پرستارانی که بطورگروهی کار میکردند، کیفیت مراقبت بالاتر دیده شد. از سوی دیگر شاخص های بخش و بیمارستان روی پیامد های مربوط به بیمار هم تاثیر میگذارد. بطوریکه کیفیت و فوائد بهداشتی مراقبت پرستاری و استقلال در انجام امور روزانه از دیدگاه بیماران بستری در بیمارستانهای آموزشی نسبت به بیماران بستری در بیمارستانهای عمومی، در سطح بالاتری گزارش شد. بیماران بستری در بخشهای جراحی اطلاعات بالاتر و توانایی بیشتری در انجام مراقبت از خود و استقلال در انجام امور روزانه را ذکر کردند

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید