بازار
– توانایی فوق العاده در بکارگیری اینترنت و سایر جنبههای تجارت الکترونیک در انجام کسب وکار
– تجربه مدیریتی
– استقرارکارخانه در مکانی که هزینه تولید درآنجا پایین باشد
– انعطاف پذیری در تولید و شخصی سازی
– طراحی وبرنامهریزی تولید با حداقل هزینه
– بهروری بالای نیروی انسانی
– استفاده موثراز داراییهای ثابت
– کیفیت تولید
– راندمان تولید با حداقل هزینه
– دسترسی به منابع کافی از نیروی کار ماهر

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

استفاده موثراز داراییهای ثابت

نمایشگر 9-2. دسته بندی عوامل حیاتی موفقیت
نمایشگر 9-2. دسته بندی عوامل حیاتی موفقیت
منبع: تامپسون و استریکلند، 1999
منبع: تامپسون و استریکلند، 1999

تامپسون متعقد است که در هر صنعت این عوامل بیشتر از 4 تا 5 عامل نیست و از این عوامل یکی – دو عامل از همه مهمتر است. (تامپسون و استریکلند، 2003)
8-2 روانکارها و تعاریف آن
همه روانکارها از روغن پایه شروع می شود، سه نوع روغن پایه وجود دارد: سنتزی، معدنی و گیاهی.
در یک تعریف ساده، روانکاری، روشی است برای جلوگیری از اصطکاک و سایش سطوح متحرکی که روی یکدیگر قرار میگیرند. کار اصلی روانکاری، کاهش میزان اصطکاک بین سطوح متحرک و ثابت است که توسط روانکارها (انواع روغن، گریس و…) امکان پذیر می شود.
بیشتر مردم بر این باور هستند که روانکار برای لغزنده کردن سطوح استفاده می شود حال آنکه این عمل، ابتدایی ترین وظیفه روانکار می باشد. یک روانکار مناسب چندین مزیت را به همراه دارد، علاوه بر کاهش اصطکاک، باعث کاهش میزان سایش، کاهش دمای کارکرد، کاهش خوردگی سطح فلزات و کمک به خارج کردن آلایندهها از سیستم می نماید. روانکارها دارای خواص زیادی هستند که بتوانند نیازهای عملیاتی شما را برطرف سازند. برای مثال مواد شیمیایی مختلفی به ماشین اضافه می کنند تا در دماهای بالا کار کنند. همچنین می توان از روانکاری استفاده کرد که از سطوح ماشین در فشارهای بالا محافظت کند. با تجزیه و تحلیل ماشین می توان روانکاری را که مناسب جهت عملکرد ماشین باشد مشخص کرد.
9-2 تصمیمگیری چند معیاره و فرایند تحلیل شبکهای
انسان در زندگی روزمره خود تصمیمات بسیاری میگیرد. این تصمیمات از مسائل شخصی و فردی تا مسائل بزرگ و کلان را شامل میشود. در اکثر مسائل تصمیم سازی عموماً اهداف و عوامل متعددی مطرح است و فرد تصمیم ساز سعی میکند که بین چندین گزینهی موجود (محدودیا نامحدود) بهترین گزینه را انتخاب کند. (قدسی پور، 1382)
تصمیمگیری در دنیای پیچیده امروز به چالشی برای مدیران و سازمانها تبدیل شده است. تعداد شاخصهای تصمیم گیری، تنوع معیارهای کمی و کیفی و لزوم در نظر گرفتن همزمان آنها، اهمیت اثرات و پیامدهای تصمیم و عواملی نظیر آن بر پیچیدگی تصمیمها میافزاید. از این رو بالاخص در دو دهه اخیر، روش های ریاضی و دانش کامپیوتر در حل مسائل تصمیمگیری به یاری آنان شتافته و تکنیکها و فنون تصمیمگیری چند معیاره و سیستمهای پشتیبان تصمیمگیری را ایجاد نموده است.
مدلهای کلاسیک پژوهش در عملیات مانند برنامه ریزی خطی، برنامه ریزی عدد صحیح، برنامه ریزی غیر خطی و مانند آن مدلهای تصمیمگیری هستند که بهینه سازی را فقط براساسیک معیار به انجام میرسانند. لذا این مدلها در زمره مدلهای تک هدفه طبقه بندی میگردند. هدف انتخاب شده این گونه مدلها عموما نخستین و مهم ترین هدف بوده و سایر اهداف در سایه این هدف به فراموشی سپرده میشود.
تصمیمگیری انتخابیک گزینه از میان گزینههای مختلف است و این انتخاب هنگامی هوشیارانه و حساب شده است که بیش ازیک معیار در گزینش آن به کار گرفته شود. تصمیمگیری با یک معیار فرایندی ساده و یک بعدی میباشد. (قدسی پور، 1382)

 
 
1-9-2 تصمیم گیری چند معیاره
تصمیم گیری چند معیاره بر یک فرآیند ارزش دادن به گزینههایی که بوسیله چند معیار ارزیابی شده اند، دلالت دارد. تصمیم گیری چند معیاره می تواند به دو طبقه وسیع تقسیم شود: تصمیم گیری چند شاخصه و تصمیم گیری چند هدفه. اگر مسئله مورد ارزیابی، یک مجموعه محدود از گزینه ها به منظور انتخاب بهترین آنها بر اساس وزنهای مربوط به ویژگیهای آن گزینه ها باشد، این مساله یک تصمیم گیری چند شاخصه می باشد، درحالی که تصمیم گیری چند هدفه به انتخاب بهترین گزینه ها بر مبنای یک سری اهداف کم و بیش ناسازگار سروکار دارد. (فو و مینووا، 2005) مدلهای تصمیم گیری چند هدفه به منظور طراحی به کار گرفته میشوند، در حالی که مدلهای تصمیم گیری چند شاخصه به منظور انتخاب گزینه برتر استفاده می شود. (اصغرپور، 1385)
1-1-9-2 انواع تصیم گیری چند شاخصه
الف- مدل غیرجبرانی: این مدل شامل روش‌هایی است‌که مبادله در بین شاخص‌ها مجاز نیست؛ بدین معنا که نقطه ضعف موجود در یک شاخص با مزیت موجود در شاخص دیگر جبران نمی‌شود. بنابراین در این روش‌ها هر شاخص به تنهایی مطرح بوده و مقایسه‌ها بر‌اساس شاخص به شاخص صورت می‌پذیرد.
ب- مدل جبرانی: این مدل شامل روش‌هایی است که امکان مبادله میان شاخص‌ها وجود دارد، به عبارت دیگر تغییری در یک شاخص میتواند با تغییر در شاخصی دیگر تعدیل شود و یا کاهش یک شاخص در صورتی‌که سبب افزایش شاخص دیگر شود، قابل پذیرش خواهد بود. (فولادگر، 1386).
به طور کلی اگر اجازه دهیم ضعفیک شاخص در تصمیمگیری ها توسط شاخص های دیگر جبران شود، تکنیک مورد نظر جبرانی میباشد. از تکنیکهای جبرانی میتوان به فرایند تحلیل سلسله مراتبی و شبکهای اشاره کرد که فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) اجزای یک سیستم را به صورت یک سلسله مراتب سازماندهی میکند به طوری که هر عنصر سلسله مراتبی به عنصر سطح بالاتر خود می تواند وابسته باشد و به صورت خطی این وابستگی تا بالاترین سطح می تواند ادامه داشته باشد. (کورتایلا و پزونن، 2000) استفاده از این روش بسیاری از مسائل را به دلیل وابستگی (درونی/ بیرونی)، تاثیرات بین و درون خوشهها (معیارها، گزینه ها) نمیتواند مرتفع کند. ANP روشی بسیار مناسب برای حل این نوع از مشکلات است. در حقیقت ANP با بهره گرفتن از شبکه نیاز به تعیین سطوح به صورت سلسله مراتب ندارد.
از آنجا که دریک صنعت عوامل متعددی بر موفقیت آن صنعت مؤثر است و این عوامل برهم اثرگذار میباشند، دراین رساله از روش فرایند تحلیل شبکهای جهت اولویت بندی عوامل حیاتی موفقیت استفاده شده تا وابستگیهای درونی و وابستگیهای بیرونی در نظرگرفته شود.
2-9-2 روش فرایند تحلیل شبکهای (ANP)
فرایند تحلیل شبکه ای یکی از تکنیکهای تصمیم گیری چند معیار ه است و در مجموعه مدلهای جبرانی قرار می گیرد. این مدل برمبنای فرایند تحلیل سلسله مراتبی 3 طراحی شده است و” شبکه ” را جایگزین” سلسله مراتب” کرده است. (ساعتی، 2005)
این فرایند، نظریه جدیدی است که در آن ساختار شبکه ای، جانشین ساختار سلسله مراتبی شده است. این ویژگی سبب می شود که به صورت نظاممند، وابستگیها و بازخوردهای بین معیارها و زیرمعیارها بررسی شود. بر این اساس لازم است تمام وابستگیهای بین شاخصها و همچنین جهت آنهاتبیین شود. به طور کلی یک معیار زمانی با دیگر معیارها مرتبط می شود که دست کم یکی از زیر معیارهای آن بر یک زیرمعیار از دیگر معیارها اثرگذار باشد یا از آن تأثیر بپذیرد.(ساعتی، 1999)
در یک سلسله مراتب وابستگیها باید به صورت خطی ” از بالا به پایین و یا بالعکس” باشد. چنانچه وابستگی دو طرفه باشد یعنی وزن معیارها به وزن گزینه ها و وزن گزینه ها نیز به معیارها وابسته باشد مسئله دیگر از حالت سلسله مراتبی خارج شده و تشکیل یک “شبکه “یا سیستم غیر خطی یا سیستم با بازخور را میدهد. (کُرتایلا و پزونن، 2000)
برخلاف فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) که ارتباط عناصر تشکیل دهنده مدل یکطرفه است، در فرایند تحلیل شبکه ای یک عنصر از مدل بر عنصر یا عناصر دیگر و حتی بر خود اثرگذار است و ممکن است از دیگر عناصر نیز تأثیر بپذیرد. به عبارت دیگر مسئله از حالت خطی خارج و در قالب غیرخطی یا شبکه ای نمود مییابد. (ساعتی، 2001)
فرایند تحلیل شبکهای هر موضوع و مسئله ای را به مثابه “شبکه” ای از معیارها، زیرمعیارها و گزینه ها (همه اینها عناصر7 نامیده میشوند) که بایکدیگر در خوشههایی جمع شده اند، در نظر میگیرد. تمامیعناطر در یک شبکه میتوانند به هر شکل دارای ارتباط بایکدیگر باشند. به عبارت دیگر، دریک شبکه بازخورد و ارتباط متقابل بین و میان خوشهها امکان پذیر است. (مونیکا و همکاران، 2008)
از زمان معرفی ANP، از این روش برای برنامهها و تصمیم گیریهای متعددی به کار گرفته شده است به عنوان مثال: استفاده از مدل ANP توسط موموح و زو (1998) برای انتخاب واحدهای تولید برق جهت تخصیص قیمت مناسب در صنعت رقابتی برق، سارکیس و مید (1998) برای انتخاب استراتژی لجستیک، بیوکیازیک (2000) برای یافتن مهمترین عوامل برای آموزش و پرورش مبتنی بر حافظه ارکالتلیگلو (2000) برای تعیین سیاستهای تدارکات نظامی. مید و پریسلی (2002) برای انتخاب پروژه مبتنی بر پژوهش و توسعه. چانگ و همکاران(2008) در مورد ارزیابی قوانین توزیع، پرتوی (2006) براییافتن امکانات استراتژیک.
3-9-2 تفاوت میان AHP وANP
نمایشگر 6-2 تفاوت میان فرایند سلسله مراتبی و فرایند تحلیل شبکهای را به وضوح نشان میدهد:
یک فرایند سلسه مراتبی
یک فرایند شبکهای
یک
فرایند سلسه مراتبی
یک فرایند شبکهای
نمایشگر 10-2
منبع: مومنی و شریفی سلیم، 1390، ص91
منبع: مومنی و شریفی سلیم، 1390، ص91
نمایشگر 10-2 تفاوت میان روش AHP وANP
فرض اصلی در AHP استقلال عملیاتی قسمت بالایی (طبق شکل) در ساختار سلسله مراتبی از قسمت پایینی و از معیارهای هر سطح یا طبقه است.(نجفی، 1389)
آنچه در روش AHP انجام میشود گاهی از واقعیت دور است، به عنوان نمونه گاهی میبینیم بین شاخصها و گزینه ارتباط دوجانبه وجود دارد، از این رو ساعتی برای گسترش نظریهی خود دربارهی روش AHP، روش ANP یا فرایند تحلیل شبکهای را پیشنهاد کرد که در آن تعاملات، وابستگیها، چه درونی و چه بیرونی بین عناصر و خوشهها و همچنین وابستگیهای بین گزینه و معیارها وجود دارد. این کار به انتخاب گزینهی برتر در فضایی نزدیک به واقع کمک خواهد کرد. (مؤمنی و شریفی سلیم، 1390)
بنابراین ANP را میتوان متشکل از دو قسمت دانست: سلسله مراتب کنترلی و ارتباط شبکهای. سلسله مراتب کنترلی ارتباط بین هدف، معیارها، و زیرمعیارها را شامل شده و برای ارتباط درونی سیستم تاثیرگذار است و ارتباط شبکهای وابستگی بین عناصر و خوشهها را شامل میشود ارتباطات پیچیده بین و میان عناطر تصمیم، از طریق جایگزینی ساختار سلسله مراتبی با ساختار شبکهای در نظر گرفته میشود. فرایند تحلیل شبکهای حالت عمومیAHP و شکل گسترده آن محسوب میشود. (ساعتی، 1999)
اگر چه فرایند تجزیه و تحلیل شبکه ای نیز یک مقیاس اندازه گیری نسبی مبتنی بر مقایسات زوجی را به کار میگیرد، اما مانند فرایند تحلیل سلسله مراتبی یک ساختار اکیداً سلسله مراتبی را به مسأله تحمیل نمیکند، بلکه مسأله تصمیم گیری را با به کارگیری دیدگاه سیستمی توأم با بازخورد مدلسازی می کند.(ساعتی، 2005)
4-9-2 مراحل روش فرایند تحلیل شبکهای( ANP )
مرحله اول: ایجاد مدل و ساختار مسئله
در این مرحله مسئله باید به صورت واضح تبیین و به شکلیک سیستم منطقی و عقلایی مانند شبکه تجزیه شود. در واقع برای هر معیار کنترل یک شبکه تعیین میشود. این ساختار شبکه میتواند به وسیله تصمیم سازان از طریق طوفان مغزی ویا دیگر روش های مناسب انتخاب گردد. برای هر شبکه، خوشهها مشخص میشود ویک خوشه بدیلها خواهد بود معیارهای مرتبط را در همان خوشه جمع آوری میکند.
مرحله دوم: تشکیل ماتریس مقایسه زوجی وبردار ویژه
مقایسه های زوجی عناصر در هر سطح با توجه به اهمیت نسبی آن نسبت به معیار کنترل، شبیه روش AHP انجام می شود. ساعتی برای مقایسه زوجی دو مؤلفه مقیاس 1-9 را پیشنهاد میکند. (چنج و دیویل، 2006) بطوریکه عدد1 مشخص کننده اهمیت مساوی بین دو عنصر و عدد9 مشخص کننده اهمیت فوق العاده بیشتریک عنصر (خوشه سطری ماتریس) در برابر عنصر دیگر(خوشه ستونی ماتریس) است. (نجفی، 1389) به عبارتی از طریق مقایسه زوجی می توان وزن نسبی معیارها و زیر معیارها را مشخص کرد. (چنج و دیویل، 2006)
خود خوشهها نیز بر اساس نقش و تأثیر آنها در دستیابی به هدف، دو به دو مورد مقایسه قرار میگیرد. تصمیم گیران در مورد مقایسه زوجی و یا خود خوشهها دو به دو باید تصمیمگیری کنند. علاوه براین وابستگیهای متقابل بین عناصر یک خوشه نیز باید دو به دو مورد مقایسه قرار گیرند. تأثیر هر عنصر بر روی عنصر دیگر از طریق بردار ویژه قابل ارائه است.
در این قسمت، بردار اهمیت داخلی محاسبه میشود که نشانگر اهمیت نسبی عناصر یا خوشههاست، که از طریق رابطه زیر بدست میآید:
منبع: زبردست، 1389، ص81
منبع: زبردست، 1389، ص81

که درآن:
:A ماتریس مقایسه زوجی معیارها / :W بردار ویژه / ƛ: بزرگترین مقدار ویژه عددی است.
برای محاسبه بردار ویژهW، ساعتی چندین روش ارائه کرده است. درصورتی که محاسبات قرار است بدون استفاده از نرم افزار خاصی انجام شوند، بهتر است از روش تقریب میانگین هندسی استفاده شود(زبردست، 1380). بنابراین در این مرحله بردارهای اولویت داخلی مورد محاسبه قرار میگیرند.
مرحله سوم: تشکیل سوپر ماتریس
در تکنیک ANP به منظور نشان دادن تعاملات و وابستگیهای میان سطوح تصمیمگیری، تعیین اهمیت نسبی معیارها و اولویتبندی گزینههای مسأله تصمیمگیری از سوپر ماتریس استفاده میشود. یک سوپر ماتریس در حقیقت یک ماتریس جزءبندی شده است که در آن هر عنصر از ماتریس، رابطه میان عناصر دو سطح تصمیمگیری (2خوشه) را در کل مسأله تصمیم گیری نشان میدهد. به عبارت دیگر سوپر ماتریس تأثیرات مجموعه های از عناصر یک خوشه را بر عناصر دیگر خوشهها از طریق بردار اولویت نشان میدهد. بردار اولویت در واقع بردار ویژه مربوط به ماتریس مقایسات زوجی، در فرآیند تحلیل سلسله مراتبی است. (ساعتی، 2004)
در سوپرماتریس، هنگام وارد کردن مقایسات زوجی انجام شده میان عناصر سطوح تصمیمگیری، این حالت رخ میدهد که جمع ستونها بیشتر از 1 شود، این فرم سوپرماتریس را، سوپرماتریس غیروزنی میگویند. این سوپرماتریس باید به یک سوپرماتریس که جمع ستونهای آن واحد است و به آن سوپر ماتریس تصادفیمیگویند، تبدیل شود تا بتوان در مراحل بعد اولویتهای حدیرا از طریق سوپرماترس حدی محاسبه کرد. بنابراین باید در گام بعد وزن هر خوشه را که از طریق مقایسات زوجی میان خوشهها به دست میآید، در وزن عناصر آن خوشه ضرب کرد، تا با این روش اولویت یک عنصر در مجموعه کل خوشهها به دست آید. چنین سوپرماتریسی را که پس از انجام عملیات فوق به دست میآید، سوپرماتریس وزنیمینامند.
در نهایت به منظور دست پیدا کردن به اولویت بندی نهایی آلترناتیوهای مسأله، تعیین اهمیت
نسبی معیارهای تصمیمگیری و حل مسأله سوپر ماتریس حد دار باید به دست آید. برای به دست آوردن سوپرماتریس حدی باید سوپر ماتریس وزنی را به توان بی نهایت رساند که این قضیه با بهره گرفتن از ماتریسهای احتمالی و زنجیره های مارکف اثبات میشود و وزن نهایی عناصر با بهره گرفتن از فرمول زیر بدست میآید. (آسان و سویر، 2008)
مرحله چهارم: انتخاب گزینه برتر
اگر سوپر ماتریس تشکیل شده در مرحله سوم، کل “شبکه” را در نظر گرفته باشد، یعنی گزینه ها از ستون مربوط به گزینه ها در سوپر ماتریس حد نرمالیزه شده قابل حصول است. اگر سوپر ماتریس، ققط بخشی از شبکه که وابستگی متقابل دارند را شامل شود و گزینه ها در سوپر ماتریس در نظرگرفته نشوند، محاسبات بعدی لازم است صورت بگیرد تا اولویت کلی گزینه ها بدست آید. گزینه ای که بیشترین اولویت کلی را داشته باشد، به عنوان برترین گزینه برای موضوع مورد نظر انتخاب میشود. (زبردست، 1389)
5-9-2 خصوصیات فرآیند تحلیل شبکه

دسته بندی : پایان نامه مدیریت

دیدگاهتان را بنویسید