آموزش کارآفرینی-فروش و دانلود پایان نامه کامل

پایان نامه های روانشناسی

اول: انفجار عمومی مطالعه و تحقیق در قالب انتشار کتب زندگی کارآفرینان و تاریخچه شرکت های آنها چگونگی ایجاد کسب وکار مشخص و شیوه های سریع پولدار شدن می باشد این موج از اواسط

دهه 1950 شروع می شود.
موج دوم: این موج که شروع آن از دهه 1960 بوده شامل ارائه رشته های آموزش کارآفرینی در حوزه های مهندسی و بازرگانی است که در حال حاضر این حوزه ها به سایر رشته‌ها نیز تسری یافته است.
موج سوم: این موج شامل افزایش علاقمندی دولت ها به تحقیقات در زمینه کارآفرینی و بنگاه های کوچک، تشویق رشد شرکت های کوچک و انجام تحقیقات در خصوص نوآوری‌های صنعتی می شود که از اواخر دهه 1970 آغاز شده است. (جمشیدی کهساری و قاسمی، 1387)
بدون شک دانشکده های کسب و کار آمریکا را می توان به عنوان پیشگامان عرصه آموزش کارآفرینی دانست. در اواخر دهه 1940 بود که اولین دوره آموزش کارآفرینی تحت عنوان مدیریت شرکت های جدید توسط مایلس مک در سال 1947 در دانشکده کسب و کار هاروارد ارائه شد. این اقدام در سال 1953،
با ارائه دوره کارآفرینی و نوآوری در دانشگاه نیویورک و به سرپرستی پیتر دراکر دنبال شد. در دهه 1950 دوره های کارآفرینی در دانشگاه های ایلینویز، استنفورد، دانشگاه داکتای جنوبی و ام آی تی نیز ارائه گردید. در سال 1967 اولین دوره همزمان MBA کارآفرینی در دانشگاه استنفورد و دانشگاه نیویورک ارائه شد. کالج بابسون اولین مرکز دانشگاهی بود که دوره لیسانس کارآفرینی را در سال 1968 ارائه کرد، در حالی که دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که توسط هرب کیرالف و لئونارد دیویس اداره می شد، اولین دانشگاهی بود که رشته کارآفرینی را در سال 1972 در سطح MBA ایجاد کرد.
چندین برنامه حمایتی در آمریکا شروع به کار کردند، به عنوان مثال بنیاد ملی علوم، چندین مرکز نوآوری را
راه اندازی کرد که دوره هار کارآفرینی را ارائه دادند. یک ابتکار مهم در توسعه وسیع برنامه های آموزشی، برنامه موسسه کسب و کارهای کوچک در سال 1972 بود که توسط موسسه اداره کسب و کارهای کوچک حمایت
می شد. این برنامه از دانشگاه های مبتکر دوره های کارآفرینی که در آن ها دانشجویان با کسب و کارهای کوچک همکاری داشتند حمایت می کرد. دانشگاه صنعتی تگزاس اولین برنامه را تحت مدیریت روبرت جاستیس و جک استیل آغاز کرد. این برنامه موفق تا سال 1976 مشارکت حدود 398 دانشگاه را جلب کرد.
از آن زمان به بعد، آموزش کارآفرینی رشد قابل توجهی داشت و عمدتاً در دانشکده های مدیریت و تا حدی در دانشکده های مهندسی متمرکز شد. به گفته وسپر در سال 1970، 16 دانشکده در آمریکا دروس کارآفرینی را ارائه می کردند. تا سال 1975 این تعداد به 140 دانشکده افزایش یافت و در سال 1986،
به 253 دانشکده رسید. ولی اساساً در طول دهه 1990 بود که رشد قابل توجهی در تعداد دوره های آموزشی و برنامه های آموزشی کارآفرینی رخ داد. به عنوان مثال، در آمریکا تعداد موسسات آموزشی دارای دوره های کارآفرینی، به حدود 1600 دانشکده افزایش یافت که بیش از 2200 دوره آموزشی ارائه
می کردند.
پیشرفت ها در اروپا نیز مشابه آمریکا بود، اگرچه تفاوت زیادی بین کشورها وجود داشت. بریتانیا یکی از اولین کشورهایی بود که دوره کارآفرینی و کسب و کارهای کوچک را ارائه کرد.
در اروپا، اواخر دهه 1980 و در اوایل دهه 1990 با افزایش قابل توجه تعداد دانشجویان دکترا در این حوزه روبرو هستیم. ولی تعداد دوره های فوق لیسانس در مدیریت کارآفرینی و کسب و کارهای کوچک نسبتاً محدود بود. یکی از اولین دوره های دکترا در اروپا در سال 1976 توسط جوزه وسیانا در دانشگاه آتونومای بارسلونا در اسپانیا و تحت عنوان تکامل تاریخی کارآفرینی سازمان دهی شد. در این رابطه نیز بنت جوهانیسن را می توان یکی از پیشگامان اروپایی به شمار آورد. وی در اوایل دهه 1980 یک دوره دکترای ملی با عنوان چشم اندازی بر کسب و کارهای کوچک را در سوئد برنامه ریزی کرد. ولی همانطور که
بیان شد دوره های دکترای ملی در اروپا بسیار پراکنده بود. بنابر این یکی از ابتکارات مهم، ایجاد برنامه اروپایی دکترا در مدیریت کسب و کارهای کوچک و کارآفرینی توسط انجمن اروپایی کسب و کارهای کوچک در سال 1990 بود که اساساً توسط دانشگاه دورهام در انگلستان و دانشگاه آتونومای بارسلونا در اسپانیا سازمان دهی شد. (طیرانی، 1390)
2-4- وضعیت کارآفرینی در ایران و جهان
2-4-1- وضعیت کارآفرینی در ایران

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در کشور ما تا قبل از آغاز برنامه سوم توسعه اقتصادی و اجتماعی، به جز انجام یک پژوهش علمی در قالب رساله دکتری و چند پروژه علمی پژوهشی محدود، توجه چندانی به امر کارآفرینی نشده بود. اما متولیان امور در دهه 80، به کارآفرینی به عنوان یک اهرم مهم در حل معضل بیکاری در قشر دانش آموخته توجه خاصی نشان دادند و به کارآفرینی و کارآمدی دانشجویان و دانش آموختگان، از راه تحول برنامه ها و
شیوه های آموزشی تأکید ورزیدند. لذا به منظور توسعه و ارتقای سطح کارآفرینی، به ویژه ابعاد آموزشی و پرورشی دانشجویان و دانش آموختگان مقاطع گوناگون تحصیلی و فراهم آوردن مشارکت هر چه بیشتر دانشگاهیان در توسعه کشور، آیین نامه طرح توسعه کارآفرینی در دانشگاه های کشور تهیه و برای اجرا
به دانشگاه ها ابلاغ شد.
در حال حاضر نیز وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، مسئولیت اجرای طرح توسعه کارآفرینی را در
دانشگاه های کشور که به اختصار «کاراد» گفته می شود به سازمان سنجش واگذار کرده است. این سازمان نیز از اواخر سال 1379 نسبت به سازماندهی آموزش کارآفرینی در دانشگاه های مجری طرح،
اقدام کرده است.
طرح کاراد هم اکنون در دانشگاه های کشور در حال اجراست و اکثر دانشگاه ها پیشرفت نسبتاً خوبی
در این زمینه داشته اند. (مقیمی، 1385)
هم اکنون فعالیت های آموزشی برای تربیت کارآفرینان در دستور کار بسیاری از مراکز آموزش کارآفرینی در ایران قرار گرفته؛ چرا که لازمه توسعه کارآفرینی، آموزش آن است. این موج که از اوایل سال 1380 در دانشگاه های بزرگ آغاز شده هم اکنون اکثر دانشگاه ها علاوه بر کارگاه های آموزشی، در قالب یک درس 2 یا 3 واحدی در برنامه های درسی دانشجویان کاردانی و کارشناسی گنجانده شده است. علاوه بر این با توجه به اهمیت موضوع کارآفرینی نهادهای مختلفی نیز برای حمایت دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی تاسیس شده است.

متأسفانه در کشور ما از واژه کارآفرینی، مفهوم ایجاد کار و یا اشتغال زایی برداشت می شود؛ در حالی که کارآفرینی دارای مفهومی وسیع تر و با ارزش تر از اشتغال زایی است.
برداشت ناصحیح از این مفهوم و همچنین تورم نیروی انسانی بیکار در جامعه (به ویژه در بین
دانش آموختگان دانشگاهی)، موجب شده در بسیاری از سیاست هایی که برای توسعه کارآفرینی اتخاذ شده، صرفاً جنبه اشتغال زایی برای آن در نظر گرفته شود. در حالی که کارآفرینی دارای پیامدهای مثبت و مهم دیگری همانند بارور شدن استعدادها، گرایش به خلاقیت، ترغیب به نوآوری و توسعه آن، افزایش اعتماد به نفس، ایجاد و توسعه تکنولوژی، تولید ثروت در جامعه و افزایش رفاه عمومی است و در صورتی که فقط به جنبه اشتغال زایی توجه شود، از سایر پیامدهای آن بی بهره خواهیم ماند. (تندسته، 1387)
در واقع اشتغال زایی، یکی از ره آوردهای مهم کارآفرینی می باشد. متأسفانه در کشور ما و در چند برنامه اخیر توسعه، توجه خاص به این مهم نشده و حتی می توان گفت که این مفهوم برای بسیاری از دست اندرکاران و افراد جامعه، ناشناخته و غریب می باشد. شاید به همین دلیل تاکنون برنامه ریزی و بسترسازی مناسبی در حوزه های اقتصادی، اجتماعی و نظام آموزشی کشور برای توسعه کارآفرینی به ویژه در
دانشگاه های کشور صورت نپذیرفته است. (اکبری، 1385)
مطالعات زیادی که اخیراً انجام شده است، نشان می دهد که آموزش کارآفرینی نقش تعیین کننده ای در ایجاد روحیه کارآفرینی در بین فارغ التحصیلان دارد. از این رو در حال حاضر، آموزش کارآفرینی به یکی از مهمترین و گسترده ترین فعالیت های دانشگاه ها تبدیل شده است. همچنین علاوه بر دانشگاه ها، در نظام آموزش متوسطه نیز برای ترویج کارآفرینی، تلاش های زیادی انجام شده است که عمده توجه آن معطوف به هنرستان ها و مراکز فنی- حرفه ای و کار و دانش می باشد. (احمدپور داریانی و مقیمی، 1380)
2-4-2- تجارب کارآفرینی در دیگر کشورها
آلمان: مهمترین حمایت های آموزشی که این کشور به آنها اقدام کرده به قرار زیر است:
مؤسسه انستیتو، برای دانش آموزان سال آخر دبیرستان، تحت پروژه های مشارکتی، یک کسب و کار کوچک را به وجود آورده که اکثراً مدت زمان این پروژه ها کمتر از یک سال می باشد و در نهایت به بهترین کسب و کارهای ایجاد شده توسط دانش آموزان، جوایزی را اهدا می نماید.
دولت آلمان برای بهبود تسهیلات مربوط به یادگیری کارآفرینی در دانشگاه ها، با همکاری چند بانک اقدام به ایجاد کسب و کارهای تکنولوژیکی از طریق دانشگاه ها نموده و از بهترین طرح ها نیز تقدیر می کند. شاید مهمترین حمایت آموزشی در این کشور، اعطای بورس تحصیلی برای کمک به تدارکات ایجاد یک کسب و کار باشد.
فدراسیون انجمن های کسب و کار، که در سال 1992 توسط یک گروه کاری صنعتی مدرسه ای با هدف انتشار دانش کارآفرینی در مدارس و گنجانیدن نیازهای صنعت در سیستم دروس مدرسه ای و معرفی کارآفرینی به عنوان یک انتخاب با ارزش در مراحل اولیه آموزش ایجاد گردیده است، به راه اندازی برنامه های بازدید و آموزش علمی در زمینه کسب و کار برای دانش آموزان، تبادل اطلاعات و تجارب بین مدارس و صنعت و تأسیس شرکت ها و حمایت از آنها می پردازد.
(رضا زاده و دیگران، 1381)
ایتالیا: اهم فعالیت های حمایتی- آموزشی این کشور به شرح زیر می باشد:

اجرای طرحی تحت عنوان آشنایی بیشتر دانش آموزان در سال آخر دبیرستان با شرکت های موجود
ایجاد یک طرح آموزشی ویژه به عنوان آموزش شرکت که توسط اتاق های بازرگانی انجام
می گیرد. برای نمونه می توان به اجرای نزدیک به 81 طرح آموزشی برای بیش از 1300 دانش آموز اشاره کرد.
ایجاد یک دوره فوق لیسانس در مدیریت شرکت های کوچک برای افراد زیر 28سال که قصد دارند در آینده کسب و کار خانگی را ارائه دهند ایجاد کرده که طول این دوره آموزشی یک سال است.
هلند: مهمترین فعالیت های حمایتی- آموزشی این کشور به قرار زیر است:
تأسیس مؤسسات کسب و کار با هدف گردهم آوری دولت و بخش آموزشی و ارائه دوره های علوم و تکنولوژی و حمایت مالی از پروژه های دانش پژوهان و دانش آموزان
اختصاص بودجه ای معادل 95 میلیون دلار از سال 1998 به صورت سالیانه برای ایجاد تسهیلات آموزشی جهت کارآفرینی
ایجاد یک کمیته مشورتی متشکل از مدیران آموزش دیده کسب و کار که بر روی تمامی انواع آموزش ها کار کرده و موانع موجود بر سر راه ارتقای کارآفرینی در سیستم آموزشی را شناسایی
می کند.
این کشور در سال 2000 برنامه ابتکاری را ارائه داد که در این برنامه، شرکت کنندگان و
ارائه دهندگان خدمات آموزشی می توانند با همدیگر کار کنند و در هر فرایند آموزشی نیز حداقل پنجاه نفر به سوی حرفه هایی که در آن ریسک وجود دارد، سوق داده می شوند. در این دوره ها سعی بر این شده که موانع قانونی از سر راه فرایندهای آموزشی برداشته شود و قالب های آموزشی جدید همچون آموزش از طریق تلفن و آموزش در محل کار به عنوان قسمتی از این فرایندهای آموزشی به کار گرفته شود.
آمریکا: برخی از اقدامات دانشگاه های این کشور در راستای حمایت از کارآفرینی به شرح زیر است:
ایجاد برنامه ای تحت عنوان «پوشه یادگیری» فرصتی فراهم کرده تا تمامی تجارب یادگیری
مورد نیاز دانشجویان کارآفرینی اعم از انجمن کارآفرینی، کسب و کارهای خانگی و… مهیا گردد.
تمرکز برنامه های کارآفرینی در دوره کارشناسی ارشد بر یادگیری مبتنی بر تجربه
ملزم کردن دانشجویان دوره کارشناسی به تدوین یک برنامه تجاری قابل اجرا و منوط کردن اعطای مدرک فارغ التحصیلی به تأیید این برنامه (میرعرب، 1385)
همچنین نمای کلی کارآفرینی در برخی کشورهای دیگر به شرح زیر است:
انگلستان: مؤسسات مختلف کارآفرینی که در این کشور وجود دارند، به برقراری ارتباط با پارک های علمی و شبکه کسب و کارهای اروپایی می پردازند.
استرالیا: وزارت آموزش فنی و حرفه ای بزرگترین آموزش دهنده کارآفرینی است و علاوه بر آن
دانشگاه های مختلف در این زمینه فعالند.
هند: مؤسساتی همچون NIESBUS، EDI، مؤسسات آموزشی ایالتی SISI، در سطح حکومت مرکزی، برنامه های کوتاه مدت و بلندمدت را اجرا می کنند.
سنگاپور: دانشگاه های مختلفی در زمینه کارآفرینی فعالیت می کنند که نمونه برجسته آن دانشگاه «نانیانگ» است.
فلیپین: دانشگاه فلیپین در اواخر دهه هفتاد میلادی در دانشکده مدیریت بازرگانی برنامه های آموزش کارآفرینی را به اجرا در آورد و سایر دانشگاه ها نیز از آن پیروی کردند.
مالزی: وزارتخانه ای تحت عنوان «کارآفرینی و جوانان» ایجاد کرده است.
ژاپن: وزارت آموزش و پرورش در سال 1985، طرحی را به نام «سربازان فداکار اقتصادی» اجرا کرد که
بر اساس آن برنامه های درسی آشنایی با کارآفرینی از مقطع دبیرستان در نظام آموزشی این کشور گنجانیده شد. (مقیمی، 1385)
2-5- نوع شناسی کارآفرینی
تاکنون نوع شناسی های متعددی از کارآفرینی توسط محققان ارائه شده است. اما از میان دسته بندی‌های مختلف، به تقسیم ‌بندی زیر می پردازیم:
الف) فردی
1- کارآفرینی مستقل: فرایندی است که کارآفرین از ایده اولیه تا ارائه محصول خود به جامعه، کلیه فعالیت کارآفرینانه را با ایجاد یک بنگاه اقتصادی جدید، بطور مستقل طی می‌کند.
کارآفرینان مستقل افرادی هستند که تقاضای بازار را پیش بینی می کنند، خطرهای ناشی از نوسانها را به عهده می گیرند و مسئول سازمان دهی و تصمیم گیری درباره آن هستند که چه تولید شود، چقدر تولید شود و با چه روشی تولید شود؟ (صمدآقایی، 1378)
کارآفرین مستقل، فردی است که مسئولیت اولیه وی جمع آوری منابع لازم برای شروع کسب و کار است. وی منابع لازم برای شروع و یا رشد یک کسب و کار را بسیج می نماید و تمرکز او بر نوآوری و توسعه فرآیند، محصول یا خدمات جدید می باشد. به عبارت دیگر، کارآفرین مستقل، فردی است که یک شرکت را ایجاد و اداره می کند و هدف اصلی اش سود آوری و رشد است. مشخصه اصلی این نوع کارآفرینی، نوآوری می باشد. (احمدپور داریانی،1381)
2- کارآفرینی سازمانی: فرایندی است که طی آن کارآفرین، تحت حمایت یک سازمان، فعالیت های کارآفرینانه خود را به ثمر می رساند. کارآفرین سازمانی فردی است که در سازمانهای بزرگ، مانند یک کارآفرین مستقل فعالیت می کند و فعالیت او ایجاد واحدهای جدید در سازمان، ارائه محصولات، خدمات و فرایندهای جدید است که شرکتها را به سوی رشد و سودآوری سوق می