R2

 

 

R2 تعدیل شده

 

 

 

۳۶/۰

 

 

۱۳/۰

 

 

۱۱/۰

 

 

اطلاعات حاصل از جدول فوق بیانگر این است که مدل ایجاد شده، حدود ۱۳ درصد از نوسانات متغیر ملاک (احساس بی­ارزشی) را پیش ­بینی می­ کند.
جدول (۴-۲۲) : معنی­داری رگرسیون چندمتغیره کمال­گرایی خودمدار و جامعه­مدار با احساس بی­ارزشی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

متغیر B SE B β t P
کمال­گرایی خود مدار ۱۸/۰- ۰۵/۰ ۳۲/۰- ۴۵/۳- ۰۰۱/۰
کمال­گرایی جامعه­مدار ۱۲/۰- ۱۱/۰ ۱۰/۰- ۱۱/۱- ۲۶/۰

 

معادله خطی:
کمال­گرایی خودمدار ۳۲/۰- ۲۳/۲۳ = احساس بی­ارزشی
کمال­گرایی جامعه­مدار ۱۰/۰- ۲۳/۲۳ = احساس بی­ارزشی
یافته­ های جدول فوق حاکی از این امر می­باشد، که پیش ­بینی می­ شود به ازای هر واحد تغییر در متغیر کمال­گرایی خود مدار، ۳۲/۰- واحد و به ازای هر واحد تغییر در متغیر کمال­گرایی جامعه­مدار، ۱۰/۰- واحد در احساس بی­ارزشی ، تغییر ایجاد می­ شود. این امر به این معنا است که در احساس بی­ارزشی، این کمال­گرایی خودمدار می­باشد که بیشترین نقش را ایفا می­ کند.
فصل پنجم
بحث و نتیجه گیری
۵-۱ مقدمه
در این فصل، ابتدا خلاصه­ای از تحقیق انجام شده بیان می­گردد، پس از آن به بحث و نتیجه ­گیری در مورد نتایج به دست آمده از فرضیه ­های تحقیق، مقایسه نتایج با سایر مطالعات و تحقیقات انجام شده پیشین و بحث پیرامون علل احتمالی تفاوت و یا تشابه در نتایج به دست آمده با سایر تحقیقات انجام شده، می­پردازیم. در پایان فصل نیز پیشنهادهای کاربردی ناشی از نتایج تحقیق و پیشنهادهایی که در تحقیقات بعدی می ­تواند مورد استفاده قرار بگیرد، ارائه می­ شود.
۵-۲ خلاصه تحقیق
هدف از پژوهش پیش رو، تعیین ارتباط بین کمال­گرایی خودمدار و جامعه­مدار با واماندگی ورزشکاران مرد نخبه استان کرمان بود. ورزشکاران حاضر در این تحقیق در دامنه سنی ۲۰ تا ۳۰ سال و حداقل ۵ سال سابقه شرکت در مسابقات ورزشی بودند. در همین راستا، ۱۰۷ نفر از ورزشکاران نخبه استان کرمان، با توجه به محدودیت­های موجود در روند تحقیق، از طریق نمونه گیری در دسترس به عنوان حجم نمونه تحقیق انتخاب شدند.
ابزار مورد استفاده دراین تحقیق، پرسش­نامه کمال­گرایی چند­بعدی (بشارت، ۱۳۸۶) و پرسش­نامه واماندگی ورزشکار (اسمیت، ۲۰۰۱) بود. پرسش­نامه کمال­گرایی، ابعاد کمال­گرایی خودمدار و جامعه­مدار و پرسش­نامه واماندگی ورزشکار، علایم واماندگی ورزشکار از جمله: کاهش احساس موفقیت، خستگی جسمی- روانی و احساس بی­ارزشی را مورد ارزیابی قرار می­دهند. اطلاعات به دست آمده از فرایند تحقیق، با نرم افزار SPSS ویرایش ۲۰ مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. از این رو، برای وصف یافته­ ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد و نمودارها) استفاده و جهت پیش ­بینی علایم واماندگی ورزشکار از طریق مؤلفه­ های کمال­گرایی خودمدار و جامعه­مدار، از رگرسیون چندمتغیره به شیوه همزمان استفاده شد. همین طور برای تعیین ارتباط بین مولفه­های کمال­گرایی (خودمدار و جامعه­مدار) با هر کدام از مولفه­های واماندگی از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد.
نتایج به دست آمده در سطح معنی‌داری (۰۵/۰≥ p) مورد بررسی قرار گرفتند.
در این بخش به نتایج و خلاصه یافته‌های تحقیق اشاره می‌شود:

 

جهت دانلود متن کامل پایان نامه به سایت azarim.ir مراجعه نمایید.

 

 

    1. کمال­گرایی خودمدار با کاهش احساس موفقیت رابطه معکوس و معناداری داشت. ۰۰۱/۰p< ، ۴۰/۰- r =

 

    1. کمال­گرایی خودمدار با خستگی جسمی – روانی رابطه معکوس داشت که این رابطه معنادار نبود. ۱۰/۰- r =

 

    1. کمال­گرایی خودمدار با احساس بی­ارزشی رابطه معکوس و معنی­داری داشت. ۰۰۱/۰> ، ۳۵/۰ – r =

 

    1. کمال­گرایی جامعه­مدار با کاهش احساس موفقیت رابطه مستقیم داشت که این رابطه معنادار نبود. ۱۰/۰r =

 

    1. کمال­گرایی جامعه­مدار با خستگی جسمی – روانی رابطه مستقیم و معناداری داشت. ۰۵/۰p< ، ۲۱/۰r =

 

    1. کمال­گرایی جامعه­مدار با احساس بی­ارزشی رابطه معکوس و معناداری داشت. ۰۵/۰p> ، ۱۸/۰-r =

 

    1. یافته­ ها حاکی از این امر بود که پیش ­بینی شد به ازای هر واحد تغییر در میزان کمال­گرایی خود مدار، ۴۵/۰- واحد و به ازای هر واحد تغییر در میزان کمال­گرایی جامعه­مدار، ۲۱/۰ واحد در کاهش احساس موفقیت، تغییر ایجاد ­شود. این امر به این معنا بود که در کاهش احساس موفقیت، این کمال­گرایی خودمدار است که بیشترین نقش را ایفا می­ کند.

 

    1. پیش ­بینی شد به ازای هر واحد تغییر در میزان کمال­گرایی خودمدار، ۲۰/۰- واحد و به ازای هر واحد تغییر در میزان کمال­گرایی جامعه­مدار، ۲۷/۰ واحد در خستگی جسمی- روانی، تغییر ایجاد ­شود. این امر به این معنا بود که در خستگی جسمی- روانی، کمال­گرایی خودمدار تاثیر بیشتری را نسبت به کمال­گرایی جامعه­مدار داشت.

 

  1. در پایان پیش ­بینی شد که به ازای هر واحد تغییر در میزان کمال­گرایی خود­مدار، ۳۲/۰- واحد و به ازای هر واحد تغییر در میزان کمال­گرایی جامعه­مدار، ۱۰/۰- واحد در احساس بی­ارزشی، تغییر ایجاد ­شود. بدین معنا که، در احساس بی­ارزشی، کمال­گرایی خودمدار بیشترین تاثیر را نسبت به کمال­گرایی جامعه­مدار داشته است.

 

۵-۳ بحث و نتیجه ­گیری
پژوهش­های اولیه روی واماندگی افراد شاغل در حرفه­های مختلف تمرکز داشت (مسلش؛ ۱۹۸۲). در ادامه پینز[۱۳۴] (۱۹۹۳)، به مفهوم واماندگی وسعت بیشتری داد و پیشنهاد کرد در هر زمینه­ای که انگیزه زیادی برای پیشرفت وجود داشته باشد، خطر بروز واماندگی وجود دارد. مهم­ترین سهم در شروع مطالعات واماندگی در ورزشکاران به مقاله اسمیت (۱۹۸۶) مربوط است، که در آن الگوی مفهومی واماندگی ورزشکار ارائه شده است و یافته­ های تجربی تحقیقات بعدی نیز از آن حمایت کردند (گولد و دیگران، ۱۹۹۶). از این رو، با توجه به این که ورزشکاران تعهد خود را به تمرین، معیار کسب موفقیت ورزشی در نظر می­گیرند، بیشتر در معرض استرس قرار می­گیرند و در برابر واماندگی بسیار آسیب پذیر می­شوند (دورباند- بوش[۱۳۵]، سالملا و گرین – دمرز[۱۳۶]، ۲۰۰۱). هنگامی­که فرد دچار واماندگی می­ شود، درگیری و تعهد وی به تدریج سیر نزولی می­یابد و موقعیتی را به وجود می­آورد که از آن به عنوان نداشتن تعهد و غیبت از کار یاد می­ شود (اسکافیلی و انزمان، ۱۹۹۸). با این حال، در زمینه ورزش چنین گرایش­هایی برای ورزشکارن نخبه ضروری در نظر گرفته می­ شود، به ویژه در سطوح نخبگی، اشتیاق زیاد برای کسب موفقیت می ­تواند باعث ایجاد اسنادهای ناسازگار و از بین رفتن ذوق و علاقه ورزشکار و کناره­گیری از ورزش شود (هاردی[۱۳۷]، جونز[۱۳۸] و گولد، ۱۹۹۶).
بسیاری از یافته­ های پژوهشی نشان داده­اند که ویژگی­هایی همچون کمال­گرایی تعیین ­کننده­ های اصلی بازخوردها، گرایش­ها و رفتار محسوب می­شوند و بسته به اینکه کمال­گرایی مثبت و خودمحور (بهنجار) یا منفی و جامعه محور (نابهنجار) باشد، تأثیرات متفاوتی برعملکرد و پیشرفت فرد کمال­گرا خواهد گذاشت (بشارت ۱۳۸۳). در روان­شناسی ورزش نیز این سؤال که کمال­گرایی چگونه بر اجرا تأثیر می­گذارد همواره بحث برانگیز بوده است. درحالی­که برخی پژوهشگران معتقدند کمال­گرایی تسهیل­کننده است و سبب ارتقای عملکرد می­ شود، برخی نیز کمال­گرایی را ویژگی نابهنجاری توصیف کرده ­اند که بیشتر موجب تخریب عملکرد می­ شود تا بهبود آن (بشارت ۱۳۸۳).
۵-۳-۱ بحث و بررسی پیرامون ارتباط کمال­گرایی خودمدار و جامعه­مدار با کاهش احساس موفقیت
در تحقیق حاضر، با توجه به ضریب همبستگی پیرسون، رابطه بین کمال­گرایی خودمدار با کاهش احساس موفقیت، معکوس و معنادار و رابطه بین کمال­گرایی جامعه­مدار با کاهش احساس موفقیت مستقیم و معنادار نبود. در زمینه کمال­گرایی خودمدار نتایج پژوهش حاضر با تحقیقات آندریو و همکاران (۲۰۱۰)، آپلتون و هیل (۲۰۱۲)، چیلد[۱۳۹] و استوبر (۲۰۱۲) و عزیزی و نیک بخش (۱۳۹۱) مطابقت داشت (هرچه کمال­گرایی خودمدار در ورزشکاران بیشتر شود، کاهش احساس موفقیت کمتر می­گردد)، به عنوان مثال، آپلتون و هیل(۲۰۱۲) در تحقیقی به بررسی رابطه بین کمال­گرایی خودمدار و جامعه­مدار با واماندگی ورزشکاران نخبه جوان با توجه به نقش تنظیمات انگیزشی پرداختند. نتایج این پژوهش نشان داد، کمال­گرایی خودمدار رابطه معکوسی با واماندگی در بعد کاهش احساس موفقیت ورزشکار دارد، همچنین، در این تحقیق معلوم گردید که انگیزش درونی رابطه مستقیم و معناداری با کمال­گرایی خودمدار دارد که در جلوگیری از واماندگی ورزشکاران، همراه با کمال­گرایی خودمدار نقش با اهمیتی را ایفا می­ کنند. در مقابل، نتایج تحقیق حاضر با نتایج (فلت و همکاران، ۲۰۰۳)، آندریو و همکاران (۲۰۰۸) و پترو میهای (۲۰۱۴) مغایرت داشت (هرچه کمال­گرایی خودمدار در ورزشکاران بیشتر شود، کاهش احساس موفقیت نیز بیشتر می­گردد). در مطالعه­ ای که پترو میهای (۲۰۱۴) بر روی پزشکان و پرستاران انجام دادند، نشان دادند که رابطه بین کمال­گرایی خودمدار و کاهش موفقیت مثبت و معنادار بود. اما در زمینه کمال­گرایی جامعه­مدار این نتایج با تحقیقات آپلتون و همکاران (۲۰۰۹)، آندریو و همکاران (۲۰۱۰)، آپلتون و هیل (۲۰۱۲) و چیلد و استوبر (۲۰۱۲) مطابقت داشت، (هرچه کمال­گرایی جامعه­مدار در ورزشکاران بیشتر شود، کاهش احساس موفقیت نیز بیشتر می­گردد). از طرفی نتایج تحقیق حاضر با نتایج آندریو و همکاران (۲۰۰۸)، (فلت و همکاران، ۲۰۰۳)، تون و دیگران (۲۰۱۰)، عزیزی و نیک بخش (۱۳۹۱) و پترو میهای (۲۰۱۴) مغایرت داشت (هرچه کمال­گرایی جامعه­مدار در ورزشکاران بیشتر شود، کاهش احساس موفقیت کمتر می­گردد).
در این راستا، انز[۱۴۰]، کوکس و کلارا[۱۴۱] (۲۰۰۲) درتحقیقی به بررسی جنبه­ های مثبت (خودمحور) و منفی (جامعه­محور) کمال­گرایی پرداختند، نتایج تحقیق آن­ها نشان داد کمال­گرایی بهنجار دارای خصوصیات انگیزشی است که موجب تقویت تلاش فرد برای رسیدن به موفقیت می­ شود و نتایج مثبتی به دنبال خواهد داشت. علاوه بر این، ممکن است سبب درمان بسیاری از آشفتگی­ها و درماندگی­های روانی گردد که در این صورت کمال­گرایی نقش مثبتی در پیشرفت فرد خواهد داشت. آپلتون و همکاران (۲۰۰۹) نیز، در تحقیقی که به بررسی ارتباط بین کمال­گرایی چند­بعدی و واماندگی در ورزشکاران مرد نخبه پرداختند، اظهار کردند که بعد خودمدار کمال­گرایی یعنی درنظر گرفتن معیارهای شخصی دارای تاثیر انگیزشی است و در صورتی منجر به بروز خلقیات مثبت در فرد می­ شود که ضمن معقول بودن معیارها، تلاش برای دستیابی به آن­ها نیز افراطی و خارج از توان فرد نباشد، چرا که در این صورت بروز واماندگی و دیگر خلقیات منفی اجتناب ناپذیرخواهد بود (آپلتون و همکاران، ۲۰۰۹). درهمین راستا، احتمالاً به دلیل وجود انگیزش بیشتر در افرادی که ویژگی کمال­گرایی آن­ها عموماً به شکل خودمدار است، نتیجه این فرضیه قابل تبیین باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *