تحقیق رایگان با موضوع "، اراضی، باغبانی، املاک

پایان نامه ها

رسمیت شناخته ، قانون راجع به تعیین سهم مالک و زارع نسبت بمحصول زمینهای زراعتی ‌مصوب ?? شهریور ماه ???? می باشد که در ماده 3 این قانون ، به تهیه آیین نامه ای برای تعیین حدود و شرایط باغداری در مورد باغها اشاره می شود و سپس در ماده 4 این قانون ، قراردادهای باغبانی به رسمیت شناخته می شود . ماده 4 قانون مزبور چنین مقرر می دارد : ” قرارداد خصوصی کتبی بین مالک و زارع در مورد ماده یک و سه چنانچه قبل از وضع این قانون وجود داشته و یا بعداً تنظیم بشود درباره‌ طرفین قرارداد معتبر بوده و طبق آن عمل خواهد شد و… “
در ادامه باید به قانون اصلاحات ارضی اشاره کرد که به صورت عملی و مفصل به این مبحث ورود پیدا کرده و این روابط را هدایت و تنظیم نموده است بدواً به تعریف مندرج در بند 1 ماده 1 قانون اصلاحی قانون اصلاحات ارضی مصوب 19/10/1340 اشاره می کنیم : ” زراعت عبارت است از تولید محصول به وسیله عملیاتی زراعتی و باغداری ” لذا با توجه به استفاده از لفظ محصول مشاهده می شود در این قانون به عملیات باغبانی به معنای اخص آن یعنی مساقات توجه شده است اما در ادامه و در مواد 27 و 28 آئین نامه اصلاحات ارضی مصوب 13/05/1343 به معنای اعم آن توجه شده و قراردادهای باغبانی به طور کلی به رسمیت شناخته می شود ماده 27 آن قانون به لحاظ اهمیت عیناً ذکر می شود : ” در مورد باغات و بیشه ها ( اعم از باغ ، قلمستانها ، نخلستانها ، باغات مرکبات ، چای ، حنا و امثال آنها ) و همچنین باغات غارسی که در محدوده دهات واقع شده و زارع با مالک در اعیانی شرکت دارد مالک یا مالکین می توانند با رضایت زارعین ، اعیانی و حقوق آنها را خریداری نموده یا به زارعین بفروشند و یا سهام خود را با حقابه مربوط مفروز نمایند. ”
از جمله قوانین و مقررات دیگری که در آنها قرارداد های باغبانی معتبر و به رسمیت شناخته شده اند ، به شرح ذیل می باشند :
1- قانون تقسیم و فروش املاک مورد اجاره به زارعین مستأجر ‌مصوب 23/10/1347.
2- قانون تقسیم عرصه و اعیان باغات مشمول قوانین و مقررات اصلاحات ارضی بین مالکان و زارعین مربوطه 19/19/1351 وآئین نامه اجرایی آن مصوب 10/5/1352 .
3- ‌‌آیین‌نامه قانون لغو مالکیت اراضی موات شهری و کیفیت عمران آن مصوب 22/05/1358 که در فصل دوم آن بخصوص در ماده 2 اراضی باغات را تعریف نموده و از شمول اراضی موات خارج می داند : ” باغ مشجر اعم از مثمر و غیر مثمر که در هر صد متر مربع 6 اصله درخت سه ساله کاشته شده باشد. مشروط بر این که با در نظر گرفتن‌خیابان‌بندی و تأسیسات مورد نیاز باغ لااقل سه چهارم از مساحت زمین مشجر باشد. “
4- ‌قانون نحوه واگذاری و احیاء اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران ‌مصوب 25/06/1358 بخصوص در ماده یک از فصل اول که به تعریف اصطلاحات اختصاص دارد .
5- ‌قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها مصوب 07/04/1374 ‌ .
6- ضوابط اجرایی مربوط به چگونگی اجرای ماده 1 لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها مصوب 19/12/1382.
اما به نظر می رسد یکی از مهمترین مقرراتی که در واقع بیانگر به رسمیت شناختن قراردادهای باغبانی و تفکیک میان مالکیت عرصه باغات و منافع آن و اخذ مالیات از ایشان بوده ، تصویب‌نامه مربوط به صاحبان املاک و باغات ‌مصوب 02/03/1346 می باشد . در این مقررات تصریح گردیده که : ” منظور از ذکر صاحبان املاک مزروعی و باغات در بند (‌و) ماده یک از فصل اول قانون مالیات بر درآمد و املاک مزروعی مصوب فروردین ماه 1335 صاحبان عین یا منافع املاک مزروعی و باغات می‌باشد. “