1. به بازی و انتخاب اسباب بازی ، جنبه تحمیلی ندیم . بازی واسه کودک باید مورد پسند باشه .
  2. خراب کردن اسباب بازی بعضی وقتا به خاطر فهمیدن به محتویات اون هستش ، به جای سرزنش کودک به دنبال دلیل اون باشیم .
  3. با انتخاب وسایل مناسب ، امکان تجربه و آزمایش رو واسه اون جفت و جور کنیم .
  4. فعالیت کودکان نباید تحت فشار و نفوذ فعالیت بزرگسالان باشه ، وگرنه کودک عادت می کنه که بقیه اون رو مشغول کنن و با اون به بازی بپردازند .
  5. از کودک بخوایم «چیزی که رو که می تونه» انجام بده ، این عمل دلیل افزایش حس اعتماد به نفس ایشون می شه .
  6. اعتماد به نفس

  7. آموزش از اعمال ساده شروع و به اعمال پیچیده ختم شه .
  8. موقع کار با اسباب بازیای پیچیده ، اون رو به واحدهای ساده تر تقسیم کنیم .
  9. واسه تقویت انگیزه ، برنامه آموزشی در اسباب بازی جور واجور باشه .
  10. واسه تقویت توجه کودکان هنگام بازی از نشون دادن تصاویر ، بازسازی اون و اسباب بازی با رنگای نورانی استفاده کنیم .
  11. هنگام کار با اسباب بازی خود کودک شخصا باید با اون درگیر شه ، جواب رو پیدا کنه و مرحله به مرحله پیش بره .
  12. اسباب بازیایی رو انتخاب کنیم که موقعیت یادگیری متفاوتی داشته باشن .
  13. باید روشن کرد که کودک از اسباب بازی چه استفاده ای می کنه ، چقدر از اون حال می کنه و کدوم نوع اسباب بازی با در نظر گرفتن سن ، جنس ، محیط و هوش ایشون موفق آمیزترند .

 

  1. در انتخاب اسباب بازی باید به نیاز کودک توجه شه تا نیاز و علاقه والدین .
  2. هنگام خرید اسباب بازی ، باید خود کودک رو در این کار مشارکت بدیم .
  3. خرید اسباب بازی فراوون دلیل بروز حواس پرتی کودک می شه و اون قادر به یه بازی منظم نخواد بود .
  4. باید اسباب بازیا رو به شکلی جفت و جور کنیم که ایشون به تنهایی بتونه با اونا بازی کنه . مانند عروسکا ، استوانها به اشکال جور واجور و … .
  5. کودکان باید اسباب بازیای خود رو شخصا مرتب کنن تا زمینه رشد مهارتایی چون نظم ، طبقه بندی و نگهداری در اونا زنده و تقویت شه (هدایت نژاد ، ۱۳۷۵) .