توسعه و بهره برداری از میدان پارس جنوبی
دولت جمهوری اسلامی ایران در نظر دارد با توسعه ی پارس جنوبی و احداث مجتمع های تولیدی در دریا و خشکی روزانه حدودد یک بیلیون متر مکعب گاز از این میدان برداشت کند. در صورت تحقق این هدف با قیمت های امروزی ارزش محصولات عمده ی تولیدی از این میدان یعنی گاز و میعانات گازی به بیش از ۳۰۰ میلیون دلار در روز و شاید به حدود ۱۰۰ میلیارد دلار در سال بالغ گردد که بیش از درآمد حاصل از نفت خواهد بود. این توسعه به منظور :
تامین گاز شیرین برای تزریق به خطوط لوله ی سراسری گاز جهت مصرف داخلی
تولید میعانات گازی(بنزین طبیعی) جهت صادرات و مصرف در صنایع پتروشیمی و پالایشگاه های داخلی
تولید گاز اتان برای مصرف در صنایع پتروشیمی
تولید مایع پروپان و بوتان در جهت صادرات و مصرف در صنایع داخلی
تولید گاز مایع (LNG) برای صادرات
تولید مایعات هیدروکربنی از طریق پروژه های تبدیل گاز به مایع (GTL)
مقدار زیادی از پروژه های احداثی و در حال احداث پارس جنوبی به صورت دو فازی انجام می شوند( یعنی تولیدات دو فاز دریایی در یک پالایشگاه خشکی فرآیند می شود[۱۳۸].
کلیات توسعه ی میدان پارس جنوبی
توسعه و بهره برداری از میدان پارس جنوبی مستلزم احداث موارد زیر است:
سکوی دریایی جهت انجام حفری و جمع آوری گاز
سکوی دریایی جهت انتقال گاز به خشکی
پالایشگاه خشکی جهت فرآوری و تولید محصولات هیدروکربنی
در نظر است که میدان پارس جنوبی در ۲۴ فاز توسعه یابد. در این شرایط تعداد سکو های دریایی به حدود ۳۰ دستگاه خواهد رسید. هر سکوی دریایی به منظور امکان حفر حدود ۱۵ حلقه چاهو تولید یک بیلیون فوت مکعب گاز در روز طراحی و احداث می شود.
احداث سکو ها براساس طراحی پایه ی ارائه شده توسط شرکت فاسترولر انجام می شود و به نظر میرسد که سکو های فازی ۲۴-۲ کاملا مکانیزه و اتوماتیک بوده و بهره برداری در آن به صورت بدون نیاز به انسان انجام می شود. علاوه بر آن سکوها به منظور انجام حداقل عملیات فرآیندی طراحی شده اند و سعی شده است تنها فرآیند های ضروری در دریا انجام شود و بقیه عملیات فرآیندی در پالایشگاه خشکی انجام شود. انتقال گاز به خشکی که فاصله ی آن تا پالایشگاه ۱۳۰- ۱۰۰ کیلومتر است، بعلت بالا بودن فشار گاز در سکو بدون نیاز به کمپرسور انجام شود.
گاز تولیدی در هر سکو توسط یک خط لوله ۳۲ اینچی زیر آبی[۱۳۹] به پالایشگاه خشکی انتقال یابد. خلاصه ی تولیدات فازی ۱-۲۴ پارس جنوبی به شرح زیر است:
پالایشگاه فاز یک: به منظور تولید میعانات گازی و همچنین تولید گاز شیرین برای تغذیه یه خط لوله ی سراسری گاز، تولید گوگرد جامد احداث و در حال کار است.
پالایشگاه فاز ۲و ۳ ( هر دو فاز پالایشگاه): به منظور تولید میعانات گازی، گاز شیرین و گوگرد جامد در عسلویه احداث و در حال تولید است.
پالایشگاه فاز ۴و ۵: به منظور تولید میعانات گازی گاز اتان، مایع بوتان، گاز شیرین و گوگرد جامد در عسلویه احداث شده و در حال کار می باشد.
پالایشگاه فاز ۶، ۷و ۸ ( هر سه فاز در یک پالایشگاه): به منظور تولید میعانات گازی، گاز اتان، مایع بوتان، مایع پروپان و گاز ترش جهت تزریق به چاه های متروکه نفت منطقه ی آن ها جاری در عسلویه احداث می شود.
پالایشگاه فاز۹ و ۱۰: جهت تولید میعانات گازی، گاز اتان، مایع پروپان، مایع بوتان و گاز شیرین جهت تغذیه ی خط لوله ی سراسری گاز و گوگرد جامد در عسلویه احداث می شود.
پالایشگاه فاز ۱۲: این پالایشگاه گاز خام از سه سکوی دریایی(معادل سه فاز) دریافت و بخشی از آن را جهت تغذیه ی خطوط لوله ی سراسری و بقیه را جهت تولید گاز به واحد مجاور ارسال می کنند.
پالایشگاه فاز ۱۳ و ۱۴: به منظور تولید میعانات گازی و گاز ترش جهت تغذیه واحد تولید گاز مایع می باشد.بخش دریایی این پروژه شامل یه سکوی سرچاهی و سر خط لوله ۳۲ اینچی می باشد.
پالایشگاه فاز ۱۵ و ۱۶: جهت تولید گاز شیرین، میعانات گازی، گاز اتان، مایع پرو پان، بوتان و گوگرد جامد می باشد.این پالایشگاه در عسلویه احداث می شود. بخش دریا شامل دو سکوی سرچاهی و دو خط لوله ی ۳۲ اینچی است[۱۴۰].
فاز های ۱۷ و ۱۸: به منظور تولید گاز شیرین، جهت تغذیه ی خط لوله ی سراسری، گاز اتان، مایع پروپان و اوتان و گوگرد جامد در عسلویه در حال احداث است. بخش دریا شامل دو سکوی سرچاهی و دوخط لوله ی ۳۲ اینچی است.
فازهای ۱۹،۲۰ و ۲۱: این پالایشگاه در سایت شماره ی ۲ تنبک احداث می شود. تولیدات آن گاز شیرین جهت تغذیه ی خط لوله ی سراسری، تولید گاز اتان، جهت تامین خوراک صنایع شیمیایی، تولید پروپان و بوتان مایع (LPG) تولید میعانات گازی و گوگرد جامد می باشد. بخش دریایی این پروژه شامل ۵ سکوی سرچاهی و سه خط لوله ی ۳۲ اینچی است.
فازهای ۲۲، ۲۳ و ۲۴: محصولات این پالایشگاه، شامل گاز شیرین، گاز اتان، گاز پروپان و بوتان (LPG) و گوگرد جامد است. بخش دریا شامل سه سکوی سرچاهی، یک خط لوله ی ۴۲ اینچی می باشد[۱۴۱].
ویژگی های میدان پارس جنوبی
علاوه بر موارد گفته شده در دیگر بخش های پایان نامه، قابل ذکر است که این میدان درسال ۱۹۷۱ در قطر شناسایی و به نام گنبد شمالی [۱۴۲] نامیده شد

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

. میدان موجود در آب های سرزمین ایران در سال ۱۹۹۰ کشف و پارس جنوبی نامیده شد.
مشخصات میدان
میدان پارس جنوبی در عمق ۳۰۰ متری زمین واقع شده است. عمق دریا در منطقه ی پارس جنوبی ۶۰-۷۵ متر است. میدان پارس جنوبی از دو سازند[۱۴۳] گازی مستقل کنگان و دالان (خوف) تشکیل شده است. لایه های گازی k1 و k2 در ساختار کنگان و لایه های گازی k3 و k4 در ساختار دالان بالاتری قرار دارند.
مقدار گاز موجود در کل میدان
در کل میذان (پارس جنوبی و میدان شمالی) حدود TCM 54 (تریلیارد متر مکعب) است که سهم ایران از آن حدود TCM 14 می باشد. مقدار میعانات گازی (کندانسه) موجود در گاز میدان ۵۶ میلیارد بشکه است که سهم ایران ۱۸ میلیارد بشکه می باشد.
آزمایشات و نظرات کارشناسی دال بر این است که حدود ۶۵% از گاز درجای این میدان[۱۴۴] با تکنولوژی موجود قابل استحصال است، یعنی ایران می تواند TCM 9 گاز این میدان را برداشت کند که با قیمت های سال ۱۳۸۶ حدود ۲۰۰۰ میلیارد دلار می گردد.
ترکیب گاز میدان

Tags: