دانلود پایان نامه

نیز، ابعاد بار کاری پرستار رابه شرح زیر تعیین کرده اند:
حجم کار فیزیکی38 : حجم کار فیزیکی پرستاران نه تنها مربوط به فعالیتهای پرستاری از قبیل حرکت ، بلند کردن و حمام کردن بیماران میشود، بلکه بستگی به منابع تجهیزاتی و کمبود، نبود یا عملکرد نادرست تجهیزات نیز مریوط است. گسسته بودن تجهیزات ( منابع و تجهیزات مورد نیاز جهت انجام یک کار در محل دیگری از یک بخش یا بیمارستان واقع شده باشد) و عدم وجود یا عملکرد نامناسب تجهیزات نیاز به گشت و گذار تکراری در اطراف بخش و یا حتی نقاط دورتر در بیمارستان از جمله سایر بخشهای مراقبتی و یا انبار مرکزی تجهیزات دارد که این امر کیلومترها پیاده روی به فعالیت پرستار میافزاید. تقریباً اکثر پرستاران بخش ویژه، کار خود را از نظر فیزیکی شدید توصیف می کنند. طراحی فیزیکی و ارگونومیک بخش ویژه اغلب ضعیف میباشد و فضای محدود بین تخت بیمار و تجهیزات بخش ویژه مشکل ایجاد میکند(22). بلند کردن اجسام، کار در وضعیت نامناسب و خم شدن از مهمترین علل ایجاد حجم کار فیزیکی پرستاران میباشد(47). با افزایش پروسیجرهای بالینی و تکنولوژی در بخشهای مراقبت ویژه، پرستاران اغلب به حرکت دادن تجهیزات سنگین در داخل و خارج از محیـط نیاز دارند. پرستـاران به دلیل محدودیتهای زمانی حین انجام کار، اغلب راحتتر هستند که به تنهایی تجهیزات را حرکت داده تا اینکه منتظر کمک دیگران باشند. اگرچه اکثر پرستاران در ارگونومی و پیشگیری از آسیب عضلانی اسکلتی و چگونگی بلند کردن اشیاء آموزش دیده اند و مطمئنترین راه را برای انجام آن انتخاب میکنند(22).
بار کاری شناختی39 : حجم کاری شناختی پرستاران بخش ویژه اغلب به نیاز آنان به فرآیندهای اطلاعاتی در یک دوره زمانی کوتاه مربوط میشود. برای مثال آنان در بسیاری از شرایط حین مراقبت نیاز به تصمیم گیری سریع و پردازش حجم زیادی از اطلاعات دارند. پرستاران مراقبت ویژه ارتباطات با خانواده و بررسی بیمار، ارزیابی و مراقبت در بخش ویژه را انجام میدهند(22). از طریق مهارتهای شناختی ، پرستاران به سرعت تغییرات بالینی بیمار را تشخیص داده و از وخامت وضعیت بیمار پیشگیری میکنند(48). پرستاران بسیاری از تنظیمات شناختی را طی یک دوره که به مراقبت بیمار اختصاص یافته انجام میدهند. این تنظیمات یا به صورت برنامه ریزی شده( به عنوان مثال تغییرات نوبت کـاری، یا گزارش صبحگـاهی برای بیمـاران واگذار شده ) و یـا به صـورت ناخـواسته ( به عنـوان مثال: تفسـیرکردن تغیـیر ناگهانی وضعیـت بیمار از شرایط باثبـات به شرایـط ناپایدار) میباشد(49). این تغییر در فکر پرستار از یک بیمار به بیمار دیگر بسیار دشوارتر از مراقبت بالینی از بیمار است. اغلب پرستاران این وظایف شناختی را در حالی انجام میدهند که در ارتباط با سایر سیستم ها و یا فرآیندها مانند تحویل دادهها ، نتایج آزمایشات و بازیابی منابع و وسائل لازم جهت بیمار نیز میباشند(22).

فشار زمانی40: فشار زمانی به اجبار در انجام کار به طور سریع و در مدت زمانی کوتاه و در مواجهه با محدودیتهای زمانی مربوط میشود(16). پرستاران انواع زیادی از وظائف از جمله ارزیابی، اندازهگیری، مستندات و درمان را به طور مکرر و منظم انجام میدهند. تغییرات در استاندارد مراقبت از بیماران بستری در بخش ویژه گاهی میتواند وظایف اضافی را به پرستاران تحمیل کند و منجر به محدودیت زمانی شود. به عنوان مثال پرستاران ممکن است محدودیتهای زمانی را در مسئولیت رسیدگی به شرایط خانواده و یا خواستههای آنان را احساس کنند(34).
بار کار هیجانی 41: حجم کار هیجانی در محیطهای ویژه به دلیل شدت و حدت بیماری بسیار شایع میباشد . پرستاران بخشهای ویژه با بیماران بسیار بدحال و خانواده هایشان مواجه هستند . پرستاران بخشهای ویژه جهت مراقبت بسیار فنی و همچنین مواجه با بیماران در حال مرگ آموزش دیدهاند. پرستاران بخشهای ویژه اغلب با موانعی در ارائه مراقبت از بیمار در حال مرگ از قبیل ادامه درمان تهاجمی حتی در زمانی که دستورات پیشرفته وجود دارد، درگیر شدن با خانوادههای خشمگین مواجه هستند که همین موانع باعث افزایش بارکاری آنها میشود. خانواده نقش مهمی در بخش ویژه از قبیل تماشای بیماران و یا فقط حضور داشتن بازی میکنند. گاهی اوقات دیدگاه پرستار و خانواده بیمار در یک تراز قرار ندارد، لذا درگیری و مشکلات بوجود می آیند. به عنوان مثال پرستاران ممکن است محدودیتهای زمانی را در مسئولیت رسیدگی به شرایط خانواده و یا خواسته های آنان را احساس کنند. آزار کلامی و فیزیکی از سوی بیماران نیز میتـواند یک منبع از حجم کار احسـاسی باشد(50).
بار کار کمی42 و کیفی 43: بار کاری کمی به عنوان میزان کار و بار کار کیفی به عنوان سختی کار تعریف شده است. بار کاری کمی از طریق مقیاسهای مختلف اندازهگیری حجم کاری در سطح بیمار و حجم کاری کیفی از طریق ساعات کاری اندازهگیری میشود(51). حجم کاری کیفی پرستاران بخش ویژه به پیشرفت سریع دانش در پزشکی و پرستاری مراقبت ویژه و مداخلات و تکنولوژی و تجهیزات جدید مربوط میباشد . اسکاف لی44 و همکاران دریافتند که تکنولوژی پیچیده در بخش ویژه با فرسودگی شغلی بین پرستاران مرتبط میباشد (52،22).
تنوع حجم کاری45 : تنوع حجم کاری تا حدی است که حجم کار به طور مداوم در طول یک دوره کاری تغییر مـیکند. یکی از علل تنـوع حجم کار در بین پرستـاران مراقبـت ویژه مربـوط به تغییـرات ( به طور مثـال تغییر شیـفت روز به شیفت شب) میبا
شـد. پرستـاران شـاغل در شیفـت روز در بخشهای ویژه حجم بالاتری از کار را نسبت به پرستاران شاغل در شیفت شب گزارش کرده اند . این امر میتواند مربوط به سایر خدمات در دسترس مراقبت از بیماران باشد. بسیای از واحدهای بیمارستان در شیفت شب بسته میباشند و یا فقط در موارد اورژانس فعالیت دارند. پرستاران شیفت شب، اغلب شیفت را آرامتر و با گیج کنندگی کمتر و همچنین دارای زمان بیشتر جهت مراقبت از بیماران توصیف میکنند. همچنین استقلال پرستار در شیفت شب جهت کنترل روی کار خود و همکاران بیشتر است. وضعیت اعلام کد احیا، یک مثال از متغیر بودن حجم کاری میباشد. در این وضعیت بدلیل نیاز به تمرکز روی بیمار در حال خواب و کاهش پرسنل در دسترس جهت مراقبت از بیماران، حجم کار به طور ناگهانی افزایش مییابد .
ابعاد مختلف حجم کار با یکدیگر در ارتباط میباشد. برای مثال حجم کار کمی یا مقدار و تعداد کار با کار فیزیکی ارتباط دارد. همچنین تعداد بیمار تحت مراقبت و نیازهای پرستاری بیماران با کار فیزیکی در ارتباط هستند. فشار زمانی همراه با حجم کار فیزیکی ممکن است آسیب های عضلانی اسکلتی در پرستاران بخش ویژه را افزایش دهد. پرستاران در هنگام تعجیل جهت انجام کار، فرصت استفاده از وسایل بلند کننده اجسام را نداشته و یا ممکن است دستگاه در اختیار مراقبت از بیمار دیگری باشد(22).
کارایون و الوارادو همچنین معتقدند که حجم کار تجربه شده توسط پرستـاران مراقبت ویژه میتواند منجر به نتایج مختلف از قبیل : 1-تاثیربرسلامـت پرستاران؛2 – تاثیر برکیفیـت زندگی کـاری ( به عنوان مثال: نارضایتی ،‌ استرس ، فرسودگی شغلی و ترک کار ) و 3- تاثیر بر ایمنی بیمار شود.
تاثیر بر سلامت : تاثیر عمده شرایط کار روی سلامتی پرستاران بخشهای مراقبت ویژه، اختلالات عضلانی اسکلتی مرتبط با کار مانند اختلالات پشت ( کمردرد) میباشد. یکی از عوامل موثر در ایجاد این اختلال حجم کار فیزیکی می باشد. جنبههای روانی کار از قبیل فشار زمان و حجم کار احساسی که از عوامل تنش زای شغلی می باشند،‌ همچنین میتواند کانون مرتبط با ایجاد اختلالات عضلانی و اسکلتی باشد. این عوامل میتواند از طریق مکانیسمهای تغییرات فیزیولوژیک ناشی از استرس از قبیل تنش عضلانی ،‌ تشدید حجم کار فیزیکی و افزایش حساسیت به درد پرستاران ناشی از استرس، خطر ابتلا به اختلالات اسکلتی_عضلانی مرتبط با کار را افزایش دهد(22).
تاثیر بر کیفیت زندگی : حجم کار میتواند روی کیفیت زندگی کاری تجربه شده توسط پرستاران مراقبت های ویژه از قبیل رضایت شغلی، ‌استرس، ‌فرسودگی شغلی تاثیر بگذارد. به طور خاص، فرسودگی شغلی به عنوان یک مسئله در میان پرستاران بخشهای ویژه در ارتباط با حجم کاری بالا به رسمیت شناخته شده است. فرسودگی شغلی ممکن است مسری باشد. به طور مثال، احتمال گزارش کردن فرسودگی شغلی توسط پرستارانی که فرسودگی شغلی همکاران خود را درک میکنند، حتی پس از کنترل اثرات استرس شغلی( مانند حجم کار) بیشتر میباشد)53). حجم کارعلاوه بر تاثیر روی سلامـت عضلانی_اسکلتی، میتـواند روی ترک کار پرستـاران نیز موثر باشد. در مطالعهای که توسط فوچسن46 و همکاران انجام شده، گزارش گردید که در پرستارانی که دردهای شانه و زانو و مشکلات عصبی عضلانی گردنی داشتند، احتمال بیشتری از ترک شغلی وجود داشت(54). همچنین در مطالعات انجام شده گزارش گردیده است که، مداخلات چند جانبه با هدف کاهش حجم کار فیزیکی ناشی از مراقبت از بیماران و عضلات اسکلتی در پرستاران ارائه دهنده مراقبت در منزل موثر میباشد. به طوری که کاهش در آسیبهای اسکلتی عضلانی مشاهده و منجر به افزایش رضایت شغلی شده است(47) .
تاثیر بر ایمنی بیمار : خطاهای پزشکی به طور گستردهای در مراقبتهای ویژه دیده میشود. در یک مطالعه آینده نگر توسط براکو47 و همکاران روی بیمارانی که طی یکسال در بخش ویژه بستری شده بودند،‌ تعداد 777 حادثه بحرانی گزارش گردیـد. عـلل این حـوادث ‌به موارد مربـوط به تجهیـزات(2%)، موارد مرتبط با بیمار(67%) و موارد مربوط به عوامل انسانی(31%)طبقهبندی گردید(52).
اثرات سیستمیک حجم کار: حجم کار روی نتایج مختلف به طور سیستمیک تاثیر میگذارد. بر اساس مدل ابتکاری مهندسی سیستم ایمنی بیمار(SEIPS)48، میتوان گفت که نتایج مختلف توسط شاخصهای سیستم کار و درون کار تحت تاثیر قرار میگیرند. بنابراین به احتمال زیاد ابعاد مختلف حجم کار پیامدهای بیشتری که با یکدیگر ارتباط دارند را تحت تاثیر قرار میدهند. پرستارانی که بدلیل حجم کاری بالا کمر درد را تجربه میکنند قادر به توجه کامل به کارشان نمیباشند(حجم کارشناختی) و بنابراین احتمال ارتکاب به خطا بیشتر میشود( تاثیر روی ایمنی بیمار). بنابراین این امر که به مسئله حجم کار بخش ویژه به صورت سیستمی نگاه شود، اهمیت پیدا میکند(28). یک رویکرد سیستمیک به ارزیابی حجم کار باید اهداف زیر را پوشش دهد :

– ارزیابی ابعاد مختلف حجم کار تجربه شده توسط پرستاران مراقبتهای ویژه
2-شناسایی عوامل موجود در سیستم کار که به جنبههای مختلف حجم کار کمک میکند.
3-ارزیابی تاثیرات حجم کار روی نتایج مربوط به بیمار و پرستار(22).
پنج عنصر کار یعنی فرد، وظایف، ابزار و تکنولوژی، محیط فیزیکی و شرایط سازمانی بدلیل تأثیر روی یکدیگر و تعاملات بین آنها، نشان دهنده یک سیستم میباشد(55).
از این رو سیستم کار در بخش ویژه نیز از 5 عنصر زیر تشکیل شده است :
1-پرستاران مراقبت ویژه
2- ا
نجام کارهای مختلف (به عنوان مثال:مراقبت مستقیم ،مراقبت غیرمستقیم و سایر وظائف، ویژگیهای مراقبت از بیماران )
3-استفاده از ابزارهای مختلف ، تجهیزات ، دستگاهها و فن آوری
4-محیط فیزیکی (به عنوان مثال :اطاق بیمار و ایستگاه پرستاری)
5- شرایط خاص سازمانی ( به عنوان مثال: تغییر برنامه،‌ مدیریت پرستاری، کارتیمی، ارتباط با پزشکان و سایر ارائه دهندهگان مراقبت بهداشتی و ملاحظات و مزاحمتها )
حجم کار فیزیکی به طور ویژه با وظائف و ویژگیهای فیزیکی آنها (مثل بلند کردن بیماران )، ‌در دسترس بودن تجهیزات و دستگاهها و طراحی اطاق بیمار ارتباط دارد. همچنین این عوامل میکروارگونومیک49 به شاخص های ماکروارگونومیک50 سیستم کار از جمله مدیریت سازمانی متعهد به فراهم آوردن تجهیزات مناسب جهت پرستاران مرتبط میشود(56).
توانمندی پرستار جهت انجام مراقبت پرستاری حرفهای با محیطی که این اقدامات در آن انجام میشود

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید